تاثیر ابزار کمک آموزشی بر ادراک زمان سپری شده در کلاس درس برای دانشجویان

ادراک زمان توانایی ضروری برای انجام فعالیت های روزمره و پیش بینی وقایع آینده و تبدیل زمان عینی به زمان ذهنی و تطابق بین این دو زمان است. از نمودهای این مفهوم در کلاس های درسی اتفاق می افتد جایی که بعضا باعث ملال و بی حوصلگی فراگیران است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر استفاده از ابزارهای کمک آموزشی بر ادراک زمان سپری شده در کلاس درس برای دانشجویان می باشد این پژوهش از نوع کاربردی و با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. نمونه شامل دو کلاس درسی که شامل ۴۸ نفر دانشجو که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به دو گروه کنترل و آزمایش تفکیک شدند. برای گروه کنترل تدریس بصورت سخنرانی و برای گروه آزمایشی بصورت سخنرانی بعلاوه نمایش اسلاید مرتبط بود. از شرکت کنندگان پیش آزمون و پس آزمون ادراک زمان در قالب تولید زمان اخذ شد. در یافته ها از نتایج تحلیل کوواریانس برمی آید که با حذف اثر نمرات آزمون تولید ۳۰ ثانیه در پیش آزمون به عنوان متغیر همپراش، اثر اصلی متغیر روش تدریس بر نمره های آزمون تولید زمان ۳۰ ثانیه پس آزمون معنادار است (P=۰.۰۰۰ و 𝜂 ۲ =۰.۵). بر طبق نظریه انتظار عددی (SET) این مهم به دلیل بستن یا باریک نمودن دروازه توجه در مدل ساعت درونی توسط محرک های خودکار (اینجا، سخنرانی همراه با ارائه پاورپوینت) در مقایسه با محرک های دیگر صورت می گیرد. همچنین احتمالا در گروه گواه پدیده سرکوب تکرار از طریق کاهش فعالیت مغزی طولانی تر شدن ادراک زمان را تبیین نماید.

کلیدواژه ها:

ادراک زمان ، ابزار کمک آموزشی ، سمعی و بصری ، توجه ، حوصله