مقایسه ذهن آگاهی و خودافشایی در زنان با سازگاری زناشویی بالا و پایین

سازگاری زناشویی شاخصی از بررسی عملکرد ازدواج و از عوامل مهم حفظ رابطه زناشویی است. به نظر میرسد افراد دارای سازگاری بالا و پایین از نظر ویژگیهای شخصیتی و الگوهای رابطه ای خود با یکدیگر تفاوت دارند. هدف اصلی پژوهش حاضر مقایسه ذهن آگاهی و خودافشایی زناشویی در زنان با سازگاری بالا و پایین بود. این مطالعه، توصیفی و از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری این پژوهش را زنان متاهل شهر تهران تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۱۰۰ نفر شامل ۵۰ زن با سازگاری بالا و ۵۰ زن با سازگاری پایین به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر (۱۹۷۶)، فرم کوتاه پرسشنامه ذهن آگاهی فرایبورگ (۲۰۰۶)، خودافشایی زناشویی وارینگ و همکاران (۱۹۹۸) بود. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نسخه ۲۱ SPSS و روش T مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیری (MANOVA) انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که زنان با سازگاری زناشویی بالاتر، در مقایسه با زنان با سازگاری زناشویی پایین، ذهن آگاهی (P<۰/۰۱) و خودافشایی (P<۰/۰۱) بیشتری داشتند. از لحاظ خودافشایی زناشویی، زنان با سازگاری زناشویی بالا نمرات بالاتری در خودافشایی رابطه (P<۰/۰۱)، خودافشایی در مسائل جنسی (P<۰/۰۱)، خودافشایی در مسائل مالی (P<۰/۰۱) و تعادل در خودافشایی (P<۰/۰۵) داشتند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که با توجه به بالا بودن ذهن آگاهی و خودافشایی زناشویی در زنانی که سازگاری بالاتری دارند، به نظر می رسد این عوامل با زندگی زناشویی مطلوب مرتبط باشند. در نتیجه تمرکز بر افزایش آنها می تواند نتیجه سودمندی در بالابردن سازگاری زناشویی زنان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سازگاری زناشویی زنان ، ذهن آگاهی ، خودافشایی