گوستینگ یا قطع ارتباط ناگهانی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CIPSA10_111
تاریخ نمایه سازی: 17 دی 1404
چکیده مقاله:
پژوهش های متعدد نشان داده اند که فضای مجازی به عنوان یک عامل تسهیل کننده برای انجام گوستینگ (قطع ارتباط ناگهانی بدون توضیح) شناخته شده اند. کاربرانی که اقدام به گوستینگ می کنند می توانند به راحتی ارتباط خود را قطع کنند بدون اینکه نیاز به دیدار حضوری یا گفتگو داشته باشند. همچنین پژوهشگران معتقدند که این پدیده باعث مشکلات روانشناختی از قبیل، کاهش مهارت های ارتباطی در دنیای واقعی می شود. این مرور سنتی، با استفاده از کلیدواژه های پدیده گوستینگ، ارتباطات آنلاین، عصر دیجیتال در پایگاه داده های الکترونیکی Scopus، PubMed و Web of Science و با استفاده از موتور جستجوی Google و Google Scholar صورت گرفت. همچنین پایگاه داده های داخلی SID و Magiran هم مورد استفاده قرار گرفت. مقالات و منابع بررسی شده از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ می باشد. اطلاعات مربوط به پژوهش حاضر از مقالات انگلیسی مرتبط استخراج و فهرست شد. بررسی های انجام شده مبنی بر این هستند که، افرادی که تجربه گوستینگ را دارند، معمولا احساس طرد و ناامیدی گزارش می کنند، که این احساسات می توانند به بروز افسردگی و اضطراب منجر شوند شناخت بهتر این پدیده می تواند به افراد کمک کند تا روابط سالم تری برقرار کنند و از آسیب های روانی ناشی از آن جلوگیری کنند. همچنین پیشنهاد می شود که آموزش های لازم توسط روانشناسان و مشاوران در مدارس و مراکز مشاوره و روان درمانی به منظور کاهش اثرات مخرب این پدیده انجام شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدیه صالحی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
غلامرضا طالبی
استادیار روانشناسی سلامت، مرکز توسعه پژوهش های بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
فاطمه طهماسبی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران