مقایسه تاثیر درمان شناختی-رفتاری، درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر و مداخله کیفیت زندگی درمانی در درمان اعتیاد به اینترنت نوجوانان

پیشرفت تکنولوژی و استفاده روزافزون از اینترنت میان نوجوانان، به یکی از مسائل حائز اهمیت برای آنان و والدینشان مبدل شده است. طی دهه های گذشته به دلیل تحول شگرفی که در زمینه سرعت گسترش استفاده از اینترنت و توسعه زیرساخت های فناوری استفاده از اینترنت به وجود آمده است نسلی ظهور کرد که به دلیل تولد و رشد در عصر فناوری، دارای ویژگی های خاصی هستند. یکی از پیامدهای نامطلوب استفاده افراطی از اینترنت، اعتیاد به اینترنت می باشد. در این مقاله سعی می شود مطالعات مرتبط با درمان های شناختی-رفتاری، درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر و مداخله کیفیت زندگی درمانی برای درمان اعتیاد به اینترنت مورد مرور قرار گیرد. در مطالعه حاضر با بررسی مطالعات انجام گرفته تاکنون، علاوه بر تبیین تفاوت میان اثربخشی درمان های نامبرده، نیم نگاهی به ایجاد دیالوگ بین موضع روانکاوی و اعتیاد به اینترنت صورت می پذیرد. مطالعه از نوع روش تحقیق توصیفی است، که با رویکرد اسنادی انجام گرفته است و برای این منظور نتایج پژوهش های قبلی از پایگاه های اطلاعاتی معتبر جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های حاصل از پژوهش های پیشین نشان می دهد، درمان شناختی-رفتاری و درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر و مداخله کیفیت زندگی درمانی بر کاهش تکانشگری و کنترل هیجان و کاهش رفتارهای پرخطر موثر بوده اند، همچنین درمان شناختی-رفتاری بر افزایش انعطاف پذیری نوجوانان موثر بوده و هر سه روش درمانی بر کاهش اعتیاد به اینترنت تاثیر داشته اند. با توجه به مرور صورت گرفته، درمانگران و متخصصان بالینی می توانند از درمان شناختی-رفتاری، درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر و مداخله کیفیت زندگی درمانی به عنوان رویکردهای درمانی موثر در زمینه اعتیاد به اینترنت استفاده نمایند. همچنین پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی مطرح گردیده است.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به اینترنت ، درمان شناختی-رفتاری ، روانشناسی مثبت نگر ، کیفیت زندگی درمانی