مطالعه امکان سنجی کاربرد برنامک گوشی هوشمند برای درمان فراتشخیصی اختلال های هیجانی مبتنی بر پروتکل یکپارچه

پاندمی کرونا نیاز به درمان های غیرحضوری، به ویژه روان درمانی را افزایش داد. نقطه اتکای روان درمانی سنتی تعامل درمانگر و مراجع به صورت رودررو بوده است؛ ولی پاندمی کرونا متخصص ها را وادار کرد تا روان درمانی را بدون حضور فیزیکی رودرو تصور کنند. یکی از روش های موثر در این زمینه، درمان فراتشخیصی اختلال های هیجانی مبتنی بر پروتکل یکپارچه است که توجه بسیاری را جلب کرده است. پژوهش حاضر به منظور بررسی امکان سنجی اپلیکیشن گوشی هوشمند انجام شد. این اپلیکیشن به منظور پیاده سازی درمان فراتشخیصی اختلال های هیجانی مبتنی بر پروتکل یکپارچه بارلو، طراحی شد. این پژوهش به روش نیمه تجربی و با استفاده از مقیاس امکان سنجی صورت گرفت. اپلیکیشن به ۱۱ متخصص آشنا با درمان شناختی رفتاری در مشهد ارائه و نظرات آن ها جمع آوری شد. اپلیکیشن در شش مولفه شامل مقبولیت، کاربردپذیری، یکپارچگی، قابلیت انطباق، منابع و اجرا، و تعمیم پذیری ارزیابی شد. تمامی مولفه ها نمره قبولی کسب کردند. بیشترین نمره مربوط به منابع و اجرا و کمترین نمره به یکپارچگی اختصاص داشت. نتایج نشان می دهد که اپلیکیشن قابلیت استفاده در ایران را دارد و زیرساخت های لازم فراهم است، اگرچه نیاز به بهبود در بخش «یکپارچگی» وجود دارد.

کلیدواژه ها:

روان درمانی آنلاین ، درمان فراتشخیصی ، پروتکل یکپارچه ، اختلال های هیجانی ، اپلیکیشن درمانی