نوجوانان و ابزارهای دیجیتال: میزان برخورداری، مصرف و نگرش نسبت به استفاده ی ابزارهای دیجیتال

با توجه به گسترش مصرف رسانه و ابزارهای دیجیتال و کمبود اطلاعات در مورد میزان و نوع استفاده و تنوع ابزارهای دیجیتال (مانند لپ تاب، تبلت و...) در اختیار نوجوانان ایرانی و نگرش آن ها نسبت به استفاده از این ابزارها مطالعه حاضر با سه هدف انجام شد: الف) نوجوانان کدام ابزارهای دیجیتال را بطور شخصی دارا هستند، ب) نوجوانان به چه میزانی از ابزارهای دیجیتال و زیر مجموعه های آن (گیم، ویدیو، رسانه اجتماعی و...) استفاده می کنند، ج) نگرش نوجوانان نسبت به استفاده خود و خانواده از ابزار های دیجیتال چگونه است؟ روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی به صورت زمینه یابی انجام شد. با نمونه گیری در دسترس، تعداد ۱۷۵ نوجوان در دامنه سنی ۱۶-۱۴ سال از دو مدرسه دخترانه و پسرانه پرسشنامه صفحه نمایش هیوتون و همکاران (۲۰۲۰) را تکمیل کردند. از روش آمار توصیفی (فراوانی و درصد) برای پاسخ به سوالات پژوهش استفاده شد. یافته ها: بیشترین ابزار در اختیار گوشی هوشمند (۶۸.۸%) و کمترین کامپیوتر رومیزی (۲۲.۲%) بود و ۰.۵% همه موارد را داشتند. میزان مصرف ابزار دیجیتال، آنها به طور متوسط روزانه الف) بین ۲ تا ۳ ساعت نمایش تلویزیونی، آپارت، یوتیوب و...، ب) بین ۱ تا ۲ ساعت بازی با موبایل، تبلت و... ج) بین نیم تا ۱ ساعت برای انجام تکالیف. د) بین ۱ تا ۲ ساعت برای رسانه های اجتماعی. زمان صرف می کنند. در بررسی نگرش نوجوانان، ۶۳% آنها تمایل به صرف زمان بیشتر برای ابزارهای دیجیتال و به ترتیب ۶۱% و ۵۶.۳% آنها نگران اثرات ابزارهای دیجیتال بر سلامت جسمانی، روانی و زندگی اجتماعی خود بودند. در نهایت ۶۵% مخالف همراهی والدین در استفاده از ابزارهای دیجیتال و ۴۴.۷% اذعان داشتند که تلاش والدینشان برای محدود کردن آنها در استفاده از ابزار دیجیتال موجب جدال می شود. نتیجه گیری: دو سوم نوجوانان از حداقل یک ابزار دیجیتال برخوردارند و روزانه به طور میانگین مایلند حداقل بین ۴ و نیم تا ۸ ساعت وقت صرف ابزارهای دیجیتال کنند. جدال و کشمکش در محدود کردن نوجوانان از طرف والدین و همراهی والدین در استفاده از ابزارها دغدغه نوجوانان را شکل می دهد. نحوه مدیریت والدین چالشی است که برای برطرف کردن آن باید چاره ای اندیشید.

کلیدواژه ها:

صفحه نمایش ، نوجوانان ، فضای مجازی ، ابزارهای دیجیتال