رابطه محیط های تربیتی با میزان نافرمانی مقابله ای دانش آموزان پسر ۷ ساله

پژوهش های متعدد نشان داده اند که محیط های تربیتی چندگانه تاثیر منفی بر نوع تربیت کودک می گذارند. عدم هماهنگی والدین و مراقبان کودک در اجرا و پیشبرد دستورات و قوانین تربیتی بر میزان نافرمانی و لجاجت کودکان تاثیر شگرفی دارد. به راستی که چگونگی تعامل والدین و مراقبان با کودک تعیین کننده کیفیت رابطه و تاثیرگذار بر تربیت کودک است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه محیط های تربیتی (یک تربیتی، چندتربیتی) با میزان نافرمانی مقابله ای دانش آموزان پسر هفت ساله بود. روش پژوهش حاضر کاربردی- علی مقایسه ای بود که جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان پسر هفت ساله ناحیه پنج شهر تبریز تشکیل می دادند. برای تشکیل نمونه با مراجعه تصادفی به پنج مدرسه ابتدایی پسرانه ناحیه پنج شهر تبریز با در دست داشتن لیست حضور- غیاب و پرسش از دانش آموزان جامعه آماری با مضمون زندگی با خانواده به همراه (فقط پدر و مادر) یا زندگی با خانواده (علاوه بر پدر و مادر سایر بستگان از قبیل پدربزرگ و مادربزرگ و...) در یک ساختمان، اقدام به تشکیل نمونه آماری ۶۰ نفره (۳۰ نفر گروه مقایسه= فرزندان خانواده های یک تربیتی) و (۳۰ نفر گروه مطالعه= فرزندان خانواده های چندتربیتی) به صورت تصادفی گردید. بعد از تشکیل نمونه پرسشنامه نافرمانی مقابله ای هاشمی و همکاران در بین اعضای نمونه توزیع گردید. آزمون آماری در این پژوهش تی مستقل و در صورت نیاز از لوین تست استفاده گردید. تحلیل نتایج با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس ۲۶ نشان داد که میزان نافرمانی مقابله ای در خانواده های چندتربیتی بیشتر از یک تربیتی است. نتایج بیانگر این است که میزان نافرمانی مقابله ای در محیط های خانوادگی یک و چندتربیتی دانش آموزان پسر متفاوت است.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، پدر ، مادر ، بستگان ، نافرمانی