تاثیر واقعیت مجازی بر ارتقای کیفیت روان درمانی در جمعیت های بالینی: مطالعه مروری نظام مند

واقعیت مجازی (VR) به عنوان یک فناوری پیشرفته، در سال های اخیر به طور گسترده ای در حوزه های مختلف از جمله روان درمانی مورد استفاده قرار گرفته است. با افزایش استفاده از این فناوری در درمان اختلالات روان شناختی، نیاز به بررسی تاثیر آن بر کیفیت روان درمانی در جمعیت های بالینی احساس می شود. هدف این مطالعه مروری نظام مند، بررسی تاثیر واقعیت مجازی بر ارتقای کیفیت روان درمانی در جمعیت های بالینی و تحلیل مزایا و چالش های استفاده از این فناوری در درمان اختلالات روان شناختی است. این مطالعه با جستجوی پایگاه های علمی معتبر شامل PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar، مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ را که به استفاده از واقعیت مجازی در روان درمانی برای درمان اختلالات روان شناختی نظیر اضطراب، افسردگی، PTSD و فوبیا پرداخته اند، مورد بررسی قرار داد. معیارهای ورود شامل مطالعاتی بودند که اثربخشی واقعیت مجازی را در بهبود کیفیت روان درمانی در جمعیت های بالینی ارزیابی کرده اند. نتایج نشان داد که واقعیت مجازی توانسته است اثربخشی درمان های روان شناختی سنتی را افزایش دهد. همچنین، این فناوری به بهبود مشارکت بیماران در فرایند درمان، افزایش خودکارآمدی درمانگران و فراهم کردن محیط های امن و کنترل شده برای مواجهه با محرک های بالینی کمک کرده است. با این حال، چالش هایی مانند هزینه بالا، نیاز به تجهیزات تخصصی و محدودیت دسترسی در برخی مراکز درمانی وجود دارد. با توجه به نتایج به دست آمده، واقعیت مجازی می تواند به عنوان یک ابزار مکمل موثر در روان درمانی برای جمعیت های بالینی به کار گرفته شود. اگرچه این فناوری نویدبخش است، اما برای پذیرش گسترده تر آن در درمان های روان شناختی، نیاز به پژوهش های بیشتری در مورد اثربخشی طولانی مدت، جنبه های اخلاقی و امکان پذیری عملی آن وجود دارد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، روان درمانی ، جمعیت های بالینی