رابطه بین روان رنجوری، پریشانی روان شناختی و احساس تنهایی در دانش آموزان

احساس تنهایی، احساس لذت و نشاط زندگی را از انسان گرفته و فشار روانی بیشتری بر فرد وارد می سازد و باعث خستگی جسمی و روانی فرد می شود و نشان داده شده است که افرادی که به مدت طولانی احساس تنهایی می کنند با احتمال بیشتر، اضطراب و افسردگی شدیدتری را تجربه می کنند. با توجه نقش عوامل مختلف در بروز احساس تنهایی، درک متغیرهای مرتبط با آن از اهمیت و ضرورت برخوردار است. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گری پریشانی روان شناختی در رابطه روان رنجوری با احساس تنهایی در دانش آموزان دختر انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر ایلام بود. که تعداد ۲۵۰ دانش آموز دختر به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های پریشانی روانشناختی، خرده مقیاس روان رنجوری پرسشنامه نئو و احساس تنهایی در اختیار آن ها قرار گرفت. داده ها به وسیله نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیری به روش بارون و کنی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که متغیرهای پژوهش دوبه دو با یکدیگر همبستگی معنی داری دارند. به علاوه نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیری نیز تایید کننده نقش میانجی گری پریشانی روان شناختی در رابطه روان رنجوری با احساس تنهایی در دانش آموزان دختر بود. روابط مستقیم و غیرمستقیم روان رنجوری با احساس تنهایی نشان می دهد که این رابطه تا اندازه ای به دلیل پریشانی روان شناختی است. از جمله عواملی که در ارتباط با احساس تنهایی با هدف بهبود عملکرد و رضایت از زندگی می تواند نقش مهمی داشته باشد، پریشانی روان شناختی در افراد است. لذا توجه نقش پریشانی روان شناختی در زمینه بهبود راهکارهای مرتبط با کاهش احساس تنهایی بسیار حائز اهمیت است.

کلیدواژه ها:

روان رنجوری ، پریشانی روان شناختی ، احساس تنهایی