تاثیر هیپنوتراپی بر پریشانی روانشناختی و همجوشی شناختی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

مطالعه حاضر با هدف اثربخشی هیپنوتراپی بر پریشانی روانشناختی و همجوشی شناختی افراد مبتلا به اختلال اضطرابی فراگیر انجام شد. این مطالعه از نمونه پژوهش های نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری در این پژوهش را تمامی بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به کلینیک های منطقه ۳ شهر تهران تشکیل دادند. در این راستا، ۴۰ نفر (۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل) به صورت در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های پریشانی روانشناختی کسلر و همجوشی شناختی گیلاندرز و همکاران پاسخ دادند. یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که هیپنوتراپی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، بر ارتقاء پریشانی روانشناختی و همجوشی شناختی تاثیر مثبت گذاشته است. به عبارت دیگر نتایج حاکی از این بود که هیپنوتراپی، پریشانی روانشناختی و همجوشی شناختی را در گروه آزمایش کاهش داده است. به طور کلی می توان از یافته های این پژوهش نتیجه گرفت که عوامل روان شناختی متعددی در تعامل با همدیگر می توانند در اضطراب اجتماعی نقش داشته باشند. استفاده از هیپنوتیزم در روند درمان با به حداکثر رساندن آگاهی طولانی مدت و سطوح متعددی از عملکرد مغز و همچنین با به حداکثر رساندن توجه و تمرکز کمک کننده است.

کلیدواژه ها:

هیپنوتراپی ، همجوشی شناختی ، پریشانی روانشناختی ، اضطراب فراگیر