مقایسه سبک های فرزندپروری والدین، خودکنترلی و گرایش به ارتباط با جنس مخالف در فضای مجازی در نوجوانان بزهکار کانون اصلاح و تربیت و نوجوانان غیر بزهکار

نوجوانان در فضای مجازی درگیر چالش هایی نظیر برقراری ارتباط ناسالم با جنس مخالف هستند. مقایسه نوجوانان بزهکار و غیربزهکار درباره تمایل به این شکل ارتباط ها و پیوند آن با سبک فرزندپروری والدین و میزان خودکنترلی آنان مسایلی بوده که نیازمند پژوهش در دنیای امروز است. پژوهش با هدف مقایسه سبک های فرزندپروری والدین، خودکنترلی و گرایش به ارتباط با جنس مخالف در فضای مجازی بین نوجوانان غیربزهکار و بزهکار صورت پذیرفت. پژوهش کمی، کاربردی و از نوع علی-مقایسه ای بوده، جامعه آماری شامل ۱۰۰ نوجوان بزهکار کانون اصلاح و تربیت دولت آباد اصفهان و ۱۰۰ نوجوان دانش آموز غیر بزهکار در مقاطع متوسطه اصفهان در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بوده که از هر گروه ۳۰ نفر تصادفی انتخاب گردیدند. ابزارها شامل پرسشنامه های سبک فرزندپروری بامریند (۱۹۷۲)، خودکنترلی تانجنی (۲۰۰۴) و مقیاس محقق ساخته خطرپذیری ارتباط نوجوانان در فضای مجازی براساس مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی زاده محمدی (۱۳۹۰) بود و تحلیل آماری به وسیله نرم افزار SPSS۲۳ و تحلیل واریانس چند متغیری صورت پذیرفت. دو گروه از نظر گرایش به ارتباط با جنس مخالف در فضای مجازی تفاوت معناداری داشتند، طوریکه نوجوانان بزهکار تمایل بیشتری به این موضوع نشان دادند. دو گروه در سبک های فرزندپروری مستبدانه و سهل گیرانه والدین تفاوت معناداری داشتند، بدین شکل که والدین نوجوانان بزهکار بیش از والدین گروه دیگر از این دو سبک استفاده کردند. در خودکنترلی ۴ مقیاس آن تفاوت معناداری بین دو گروه وجود داشت و نوجوانان غیربزهکار خودکنترلی بالاتری نشان دادند. براساس مطالعه حاضر، سبک فرزندپروری استبدادی و سهل گیرانه و خودکنترلی پایین نوجوانان بزهکار می تواند گرایش آنان را در برقراری ارتباط نامشروع با جنس مخالف در فضای مجازی نسبت به نوجوانان غیربزهکار تبیین کند. آموزش والدین در حوزه فرزندپروری و بالا بردن سطح خودکنترلی نوجوانان می تواند عامل مهمی در کاهش خطر ارتباط ناسالم در فضای مجازی باشد.

کلیدواژه ها:

شبکه های مجازی ، بزهکاری ، خودکنترلی ، ارتباط با جنس مخالف ، سبک فرزندپروری