نقش محیط فیزیکی، معماری و طراحی شهری در ارتقاء سلامت روان ساکنان از نظر روانشناسی

سلامت روان افراد به طور فزاینده ای به عنوان یکی از ارکان اصلی سلامت عمومی شناخته می شود. در کنار عوامل ژنتیکی و اجتماعی، محیط فیزیکی که افراد در آن زندگی می کنند، نقش بسزایی در شکل گیری و ارتقاء سلامت روان آنها دارد. این مقاله مروری به بررسی چگونگی تاثیرگذاری طراحی شهری، معماری و ویژگی های محیط فیزیکی بر ابعاد مختلف سلامت روان ساکنان، از جمله کاهش استرس، تقویت تعاملات اجتماعی، افزایش حس امنیت و تعلق، و بهبود عملکرد شناختی می پردازد. با تکیه بر یافته های روانشناسی محیط، این مقاله به تبیین مکانیسم هایی می پردازد که از طریق آنها عناصر محیطی می توانند به بهبود کیفیت زندگی و سلامت روان جامعه کمک کنند. هدف از این بررسی، ارائه چارچوبی جامع برای معماران، برنامه ریزان شهری و سیاست گذاران به منظور خلق فضاهایی است که به طور فعال از سلامت روان ساکنان پشتیبانی می کنند.

کلیدواژه ها:

روانشناسی محیط ، سلامت روان ، طراحی شهری ، معماری ، فضاهای سبز ، تعاملات اجتماعی ، استرس ، حس تعلق ، سکونت پذیری