نقش هوش هیجانی در مدیریت استرس و پیشگیری از فرسودگی شغلی در حرفه های سلامت

حرفه های سلامت، به دلیل ماهیت پرفشار و مواجهه مستمر با رنج انسانی، مستعد سطوح بالای استرس شغلی و فرسودگی هستند. این وضعیت نه تنها بر سلامت روان متخصصان سلامت تاثیر می گذارد، بلکه می تواند کیفیت مراقبت از بیمار را نیز به خطر اندازد. این مقاله به بررسی نقش حیاتی هوش هیجانی (EI) در مدیریت استرس و پیشگیری از فرسودگی شغلی در میان متخصصان سلامت می پردازد. با مرور ادبیات موجود، به مولفه های اصلی هوش هیجانی نظیر خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی و ارتباط آن ها با توانایی فرد در مقابله با چالش های شغلی پرداخته می شود. نتایج نشان می دهد که ارتقاء هوش هیجانی از طریق آموزش و توسعه مهارت ها می تواند به عنوان یک استراتژی موثر برای افزایش تاب آوری، بهبود سلامت روان و حفظ کیفیت خدمات در حرفه های سلامت عمل کند. پیشنهاداتی برای ادغام آموزش هوش هیجانی در برنامه های درسی و توسعه حرفه ای ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مدیریت استرس ، فرسودگی شغلی ، حرفه های سلامت ، خودآگاهی ، همدلی