تاثیر استفاده از تکنیک های بازی محور در کلاس درس بر انگیزش و یادگیری عمیق دانش آموزان: رویکردی بین رشته ای روانشناسی و برنامه ریزی درسی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تکنیک های بازی محور (Gamification) در کلاس درس بر انگیزش و یادگیری عمیق دانش آموزان بود. روش پژوهش از نوع تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه دوم شهر تهران بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی، پرسشنامه یادگیری عمیق و فهرست بررسی اجرای تکنیک های بازی محور بودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آماری ANCOVA، ANOVA و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش بازی محور تاثیر معناداری بر افزایش انگیزش و یادگیری عمیق دانش آموزان دارد (p < ۰.۰۱). همچنین، انگیزش و یادگیری عمیق رابطه مثبت و معناداری با یکدیگر داشتند (r = ۰.۷۲، p < ۰.۰۱). تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد که تکنیک های بازی محور یک مداخله موثر برای ارتقای عملکرد تحصیلی و روانشناختی دانش آموزان هستند (Wilks’ Lambda = ۰.۳۸, F(۲,۵۷) = ۴۵.۲۷, p < ۰.۰۰۱). نتایج پژوهش نشان می دهد که ترکیب تکنیک های بازی محور با برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر می تواند محیط یادگیری جذاب، فعال و موثری ایجاد کند و انگیزش و یادگیری عمیق دانش آموزان را ارتقا دهد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود استفاده از بازی محوری در کلاس های درس گسترش یابد و معلمان در زمینه بهره گیری از این تکنیک ها آموزش ببینند.

کلیدواژه ها:

بازی محوری (Gamification) ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری عمیق ، برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر ، روانشناسی آموزشی