اثربخشی شفقت به خود بر فاجعه سازی درد و پریشانی (افسردگی، اضطراب، استرس) در دوران بارداری

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی شفقت به خود بر فاجعه سازی درد و پریشانی (افسردگی، اضطراب، استرس) در دوران بارداری، انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی بوده و از روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان فرهیختگان تهران تشکیل دادند، که به روش نمونه گیری هدفمند، از بین افراد داوطلب، با اجرای پرسشنامه فاجعه سازی درد pcs (سالیوان و همکاران) و پرسشنامه پریشانی DASS (لاویبوند و لاویبوند)، ۳۰ نفر از افراد دارای فاجعه سازی درد و پریشانی انتخاب شدند، که بعد از معرفی اهداف پژوهش و اخذ رضایت نامه از شرکت کنندگان، به روش تصادفی ساده به دو گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند، و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. همچنین روش مداخله به صورت آموزش شفقت به خود و براساس پروتکل مبتنی بر شفقت درمانی گیلبرت بود، که برای گروه آزمایش در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای اجرا شد. ولی گروه کنترل، هیچ آموزش روانشناسی دریافت نکردند. و به منظور سنجش تغییرات، مجددا در پایان جلسه هشتم پرسشنامه های فوق با رعایت کامل دستورالعمل در هر دو گروه اجرا شد. و داده های جمع آوری شده در نرم افزار spss۲۶ با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره و آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. که نتایج حاصل نشان داد، شفقت به خود بر فاجعه سازی درد و پریشانی (افسردگی، اضطراب، استرس) در دوران بارداری، به طور معنی داری (P<۰.۰۱) اثربخش بوده و میانگین نمرات فاجعه سازی درد و پریشانی به طور معناداری کاهش یافته است.

کلیدواژه ها:

زنان باردار ، شفقت به خود ، فاجعه سازی درد ، پریشانی ، افسردگی ، استرس ، اضطراب ، بارداری