اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر رشد شناختی و شایستگی اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان بابلسر

هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر رشد شناختی و شایستگی اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان بابلسر انجام شده است. روش پژوهش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان بابلسر در سال ۱۴۰۳ بوده است. ابزار گردآوری داده ها در این مطالعه پرسشنامه شایستگی اجتماعی توسط کوهن و رسمن (۱۹۷۲) بوده است. نمونه پژوهش حاضر شامل ۳۲ نفر از دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان بودند که به صورت روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند و برای هر دو گروه پیش آزمون اجرا شد و سپس پروتکل درمانی برای گروه آزمایش ۸ جلسه ۲ ساعته درمان شناختی رفتاری ارائه شد و برای گروه کنترل آموزشی داده نشد. بعد از اتمام درمان، آزمودنی های هر دو گروه به پرسشنامه ها پاسخ دادند. یافته ها نشان داد نمرات پس آزمون گروه آزمایش در نمره شایستگی اجتماعی نسبت به گروه کنترل معنادار بوده است. بنابراین درمان شناختی رفتاری بر رشد شناختی و شایستگی اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، رشد شناختی ، شایستگی اجتماعی ، دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان بابلسر