رابطه ی احساس کارآمدی شخصی با تمایل به پذیرش مسئولیت نقش والدینی

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه ی احساس کارآمدی شخصی با تمایل به پذیرش مسئولیت نقش والدینی بود. روش پژوهش حاضر در مقوله مطالعات همبستگی قرار دارد و از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات توصیفی است. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ ساله شهر چالوس در سال ۱۴۰۴ بودند. نمونه آماری پژوهش را ۲۶۰ نفر از نوجوانان تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش متشکل از مقیاس احساس کارآمدی شخصی و پرسشنامه تمایل به پذیرش مسئولیت نقش والدینی بود. در تجزیه و تحلیل نتایج از روش های آماری توصیفی و استنباطی با بهره گیری از نرم افزار آماری SPSS۲۳ استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که بین احساس کارآمدی شخصی با تمایل به پذیرش مسئولیت نقش والدینی همبستگی معنی دار وجود دارد. همچنین یافته های پژوهش دال بر رابطه مثبت بین تمایل به پذیرش مسئولیت نقش والدینی با احساس کارآمدی شخصی نشانگر نقش احساس خودکارآمدی در پذیرش مسئولیت نوجوانان رو به افزایش است. بر این اساس لازم است که با آموزش های مناسب تلاش گردد که احساس خودکارآمدی شخصی نوجوانان افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

احساس کارآمدی شخصی ، تمایل به پذیرش مسئولیت نقش والدینی ، نوجوانان