مدل پویای تخصیص منابع سازمان برپایه دوسوتوانی

در فضای رقابتی امروز، سازمان ها برای حفظ کارایی و نوآوری باید همزمان بین دو نوع فعالیت بهره بردارانه و اکتشافی توازن برقرار کنند. این مقاله یک مدل پویا برای تخصیص منابع فرآیندی ارائه می دهد که سه بنیان نظری را تلفیق می کند: ارائه یک چارچوب ماتریسی مبتنی بر دانش مشتری و فناوری، منطبق بر تخصیص منابع تحت محدودیت رقابتی و پویایی جابجایی منابع با هزینه انتقال زمانی. چارچوب EE Matrix که نخستین بار توسط Hiroshi Iizuka در سال ۲۰۲۲ معرفی شد، توانایی سازمان در کسب و بهره گیری دانش را در چهار ناحیه (بهبود مستمر، توسعه فناوری، توسعه بازار و نوآوری کامل) مدل می کند. در این پژوهش، این چارچوب به صورت پویا با مفهوم نوسان دوره ای بین نواحی ماتریس ترکیب شده تا رفتار سازمان در مواجهه با فشار رقابت و محدودیت منابع شبیه سازی شود. نتایج مفهومی نشان می دهد که سازمان های دارای منابع غنی رفتار Uشکل در تخصیص منابع دارند و در سطح بهینه بین انگیزش های بهره برداری و اکتشاف جابجا می شوند، در حالی که سازمان های با منابع محدود، الگوی کم نوسان و متمرکزتری دارند. این مدل با ارائه یک الگوریتم مفهومی برای تخصیص پویا، به مدیران اجازه می دهد تا مسیرهای بهینه رشد و حفظ نوآوری را در طول زمان طراحی کنند. از دیدگاه نظری، مدل حاضر با تعمیق روابط بین دوسوتوانی سازمانی، ماتریس دانش EE و دینامیک منابع، شکاف عملیاتی موجود در ادبیات را پر می کند.

کلیدواژه ها:

تخصیص پویا ، دوسوتوانی ، تخصیص منابع ، مدیریت فرآیند