بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر موفقیت پروژه با در نظر گرفتن نقش خود رهبری و توانمندسازی

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر موفقیت پروژه با در نظر گرفتن نقش خود رهبری و توانمندسازی صورت گرفته است که در ادامه به جزئیات مباحث پرداخته شده است. روش: این تحقیق از نظر روش، توصیفی پیمایشی می باشد و از باب هدف از نوع پژوهش های کاربردی بوده. همچنین از نظر نوع در دسته مطالعات میدانی قرار گرفته است. از سوی دیگر در میان انواع روش های تحقیق، توصیفی بوده و در حیطه مطالعات موردی قرار می گیرد. همچنین پژوهش با توجه به استفاده از پرسشنامه طیف لیکرت ۵ رتبه ای، روش کمی می باشد. جامعه آماری در این مطالعه شرکت توسعه سازه های دریایی تسدید بوده که بر اساس آمار ارائه شده از طریق سازمان تعداد ۱۰۰۰ نفر حجم جامعه آماری را تشکیل می دهد. بر این اساس نمونه گیری با استفاده از جدول مورگان ۲۷۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. روش تحلیل داده ها نیز روش معادلات ساختاری می باشد. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد رهبری تحول آفرین و خودرهبری تاثیر معنادار و مثبتی بر موفقیت پروژه دارند. همچنین رهبری تحول آفرین از طریق خود رهبری تاثیر معناداری بر موفقیت پروژه دارد. اما توانمندسازی نمی تواند رابطه بین خودرهبری، رهبری تحول آفرین و موفقیت پروژه را تعدیل کند. نتیجه گیری: روند رو به رشد استقلال و خودمختاری در سازمان، نیاز رهبران و کارکنان به خودرهبری و مهارت های رهبری قوی را به وضوح نشان می دهد. از این رو، پدیده خودرهبری در تمامی سطوح سازمان نقش کلیدی ایفا می کند. خودرهبری بستری مناسب برای افزایش بهره وری سرمایه انسانی و فیزیکی و راهی برای دستیابی به موفقیت و بهبود عملکرد پروژه ها به شمار می آید. بنابراین، وجود کارکنانی با خودرهبری بالا که با استانداردهای سازمان آشنا هستند و در راستای تحقق اهداف سازمان گام برمی دارند، می تواند به موفقیت سازمان در دنیای رقابتی امروز کمک کند.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، خودرهبری ، رهبری تحول آفرین ، موفقیت پروژه