تحول دیجیتال در آموزش عالی: درک استادان و مدیران از فرصت ها و چالش های یکپارچه سازی فرایندهای آموزشی در دانشگاه

تحول دیجیتال به عنوان یکی از رویکردهای نوین در مدیریت آموزش عالی، دانشگاه ها را ناگزیر ساخته است تا فرایندهای آموزشی، پژوهشی و سازمانی خود را در راستای فناوری های نوین بازتعریف کنند. هدف این پژوهش، واکاوی تجربه ی زیسته ی اعضای هیئت علمی و مدیران دانشگاه علامه طباطبائی از پدیده ی تحول دیجیتال و درک آنان از فرصت ها و چالش های آن در بستر آموزش عالی بود. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و با بهره گیری از روش پدیدارشناسی توصیفی کلایزی انجام شد. مشارکت کنندگان شامل ۱۴ نفر از استادان و مدیران دانشگاه علامه طباطبائی بودند که از طریق نمونه گیری هدفمند و با رعایت معیار اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه ی نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش هفت مرحله ای کلایزی تحلیل گردید. یافته ها منجر به استخراج پنج مقوله ی اصلی شامل «درک دوگانه از مفهوم تحول دیجیتال»، «چالش های فرهنگی و سازمانی»، «فرصت های فناورانه در یادگیری»، «رهبری و سرمایه انسانی دیجیتال» و «بازطراحی فرایندها و ساختار دانشگاهی» شد. نتایج نشان داد که تجربه ی استادان در مواجهه با تحول دیجیتال، ترکیبی از نگرانی نسبت به از دست رفتن ارزش های سنتی آموزش و امید به ارتقای کیفیت یادگیری از طریق فناوری است. بر این اساس، تحقق واقعی تحول دیجیتال مستلزم بازنگری در فرهنگ سازمانی، ارتقای مهارت های دیجیتال اعضای هیئت علمی و بازطراحی سیاست ها و ساختارهای آموزشی در سطح کلان دانشگاه است.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، آموزش عالی ، پدیدارشناسی کلایزی ، فرهنگ سازمانی ، رهبری دیجیتال