بررسی نقش پادشکنندگی فرآیندهای تجاری در تبیین اثر تحول دیجیتال بر مدیریت ریسک سازمانی

تحول دیجیتال در دهه اخیر به یکی از محورهای کلیدی پایداری و رقابت پذیری سازمان ها در محیط های ناپایدار اقتصادی و فناورانه تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پادشکنندگی فرآیندهای تجاری در تبیین اثر تحول دیجیتال بر مدیریت ریسک سازمانی انجام شده و درصدد است تا شکاف موجود میان دیدگاه فناورانه و رویکرد رفتاری به مدیریت ریسک را پر کند. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و صاحبان کسب وکارهای فعال در حوزه های مختلف تولیدی و خدماتی بود که با توجه به دسترسی، نمونه ای معنادار از آنان به روش تصادفی انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه استاندارد بود و برای آزمون فرضیات از مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار Smart PLS استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که تحول دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر مدیریت ریسک سازمانی دارد و پادشکنندگی فرآیندهای تجاری به عنوان متغیر میانجی، این رابطه را به طور چشمگیری تقویت می کند. این یافته بیانگر آن است که شرکت هایی که فرآیندهای تجاری خود را به صورت پادشکننده طراحی می کنند، نه تنها در برابر اختلالات محیطی آسیب پذیر نیستند، بلکه از نوسانات و بحران ها برای رشد و یادگیری سازمانی بهره می گیرند. نوآوری این پژوهش در ترکیب سه حوزه نسبتا مجزا اما مکمل تحول دیجیتال، پادشکنندگی و مدیریت ریسک سازمانی و ارائه الگویی مفهومی برای تاب آور شدن هوشمندانه سازمان ها در عصر دیجیتال است. بر مبنای نتایج، پیشنهاد می شود مدیران کسب وکار با تمرکز بر استراتژی های داده محور و بازطراحی دیجیتالی فرآیندهای کلیدی، توان سازمانی خود را برای مواجهه با ریسک های نوظهور و تغییرات سریع محیطی ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، پادشکنندگی فرآیندهای تجاری ، مدیریت ریسک سازمانی