رابطه سبک های گفت وگو در خانواده با تاب آوری روانی اعضای خانواده

خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی، نقشی اساسی در شکل گیری شخصیت، توانایی های روانی و اجتماعی افراد دارد. یکی از عوامل کلیدی در کارکرد خانواده، سبک های گفت وگو و شیوه های ارتباطی میان اعضاست. سبک های گفت وگو می توانند شامل ارتباطات باز و حمایتی، اقتدارگرایانه و اجتنابی باشند که هر یک پیامدهای متفاوتی بر سلامت روانی و تاب آوری اعضا دارند. تاب آوری روانی به عنوان توانایی فرد در سازگاری موفقیت آمیز با شرایط دشوار و بازگشت به حالت تعادل پس از بحران، تحت تاثیر مستقیم کیفیت روابط خانوادگی قرار دارد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-همبستگی و با نمونه ای از خانواده های شهرکرد انجام شد. نتایج نشان داد سبک گفت وگوی باز و حمایتی با افزایش تاب آوری روانی رابطه مثبت و معنادار دارد، در حالی که سبک های اقتدارگرایانه و اجتنابی با کاهش تاب آوری مرتبط هستند. این یافته ها اهمیت توجه به شیوه های ارتباطی خانواده را در ارتقای سلامت روانی اعضا برجسته می سازد و می تواند مبنای طراحی برنامه های آموزشی برای خانواده ها باشد.

کلیدواژه ها:

سبک گفت وگو ، خانواده ، تاب آوری روانی ، ارتباطات بین فردی ، سلامت روان