سناریوسازی اتخاذ سیاست پولی مناسب در کاهش اثرات بحران های اقتصادی ناشی از بیماری های فراگیر بر بخش های اقتصادی در ایران (مطالعه موردی شیوع بیماری کرونا)

در این مطالعه به تعیین سیاست پولی بهینه جهت کاهش اثرات منفی شوک ناشی از شیوع کرونا بر ارزش افزوده بخش های اقتصادی (کشاورزی، صنعت و خدمات) در ایران پرداخته شد. برای این منظور، جهت گردآوری داده ها از ماتریس حسابداری اجتماعی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی و جدول داده-ستانده بانک مرکزی استفاده شد. همچنین، جهت تجزیه وتحلیل داده ها از مدل تعادل عمومی محاسبه پذیر پویای بازگشتی (RDCGE) و نرم افزار متلب استفاده شد. نتایج نشان داد که در میان بخش های اقتصادی، بخش خدمات از آسیب پذیری بیشتری نسبت به شوک ناشی از شیوع کرونا برخوردار می باشد. همچنین، اتخاذ یک سیاست پولی انبساطی معادل ۵% کاهش نرخ ذخیره قانونی، باعث کاهش اثرات منفی شوک ناشی از شیوع کرونا بر ارزش افزوده بخش های اقتصادی در مقایسه با سناریوی پایه (عدم اتخاذ سیاست پولی) می شود. همچنین، اتخاذ یک سیاست پولی انبساطی معادل ۱۰% کاهش نرخ ذخیره قانونی، باعث کاهش بیشتر اثرات منفی شوک ناشی از شیوع کرونا بر ارزش افزوده بخش های اقتصادی در مقایسه با سناریوی۱ (۵% کاهش نرخ ذخیره قانونی) و اتخاذ یک سیاست پولی انبساطی معادل ۲۰% کاهش نرخ ذخیره قانونی، باعث کاهش بیشتر اثرات منفی شوک ناشی از شیوع کرونا بر ارزش افزوده بخش های اقتصادی در مقایسه با سناریوی سناریوی۲ (۱۰% کاهش نرخ ذخیره قانونی) می شود. بر این اساس، به مقامات پولی پیشنهاد می شود، در شرایط مشابه اقدام به اتخاذ سیاست پولی انبساطی نمایند تا از این طریق بانک های تجاری بتوانند تسهیلات در اختیار خانوارها (جهت تحریک تقاضا و جلوگیری از کاهش تولید کالا و خدمات) و تولیدکنندگان (جهت تعدیل نیروی کار) به منظور کاهش ارزش افزوده بخش های اقتصادی قرار دهند.

کلیدواژه ها:

سیاست پولی بهینه ، شیوع بیماری کرونا ، ارزش افزوده بخش های اقتصادی ، مدل تعادل عمومی محاسبه پذیر پویای بازگشتی (RDCGE)