تولید گیاهان هاپلوئید مضاعف شده فلفل دلمه ای (Capsicum annuum) از طریق کشت بساک

کشت بساک به عنوان یکی از روش های کارآمد در تولید گیاهان هاپلوئید مضاعف شده، ابزاری موثر در تسریع برنامه های اصلاح نباتات به ویژه در گیاهان خودگشن نظیر فلفل دلمه ای محسوب می شود. در این پژوهش، چهار رقم هیبرید تجاری فلفل دلمه ای شامل Nirvin، Arancia، Tarento و Massilia به منظور ارزیابی توانایی آن ها در تولید کالوس، جنین و گیاهچه از طریق کشت بساک مورد بررسی قرار گرفتند. گلچه های در مرحله مناسب رشد میکروسپور (اواخر تک هسته ای و اوایل دو هسته ای) پس از اعمال تیمار سرمایی و رنگ آمیزی با DAPI، جداسازی و در پنج محیط کشت مختلف حاوی سطوح متنوع از Kinetin و ۲,۴-D کشت شدند. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام شد و صفات مربوط به درصد کالوس زایی، جنین زایی و باززایی اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد که همه تیمارها به جز تیمار شاهد (فاقد تنظیم کننده رشد گیاهی) منجر به کالوس زایی شدند. بیشترین درصد کالوس زایی مربوط به رقم Massilia در محیط C۴ (حاوی بالاترین غلظت ۲,۴-D ) با ۴۷/۷۸ درصد بود، در حالی که بیشترین درصد جنین زایی در رقم Tarento در محیط C۲ با ۶۲/۵۲ درصد مشاهده شد. با این حال، درصد باززایی گیاهچه ها کم بود و تنها جنین های حاصل از رقم های Arancia و Tarento توانستند به گیاهچه های کامل تبدیل شوند. بر اساس یافته ها، ترکیب مناسب تنظیم کننده های رشد گیاهی و انتخاب ژنوتیپ موثر نقش تعیین کننده ای در موفقیت کشت بساک دارد. بهینه سازی دقیق شرایط فیزیولوژیکی، محیطی و ترکیبات کشت می تواند موجب افزایش کارایی تولید گیاهان هاپلوئید مضاعف شده در فلفل دلمه ای گردد و در برنامه های به نژادی این گیاه باارزش مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Bell pepper ، anther culture ، doubled haploid ، embryogenesis ، فلفل دلمه ای ، کشت بساک ، هاپلوئید مضاعف شده ، جنین زایی