تاثیر آموزش اخلاق بر تنظیم هیجان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای

هدف از اجرای این پژوهش بررسی تاثیر آموزش اخلاق بر تنظیم هیجان و سازگاری دانش آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای بود. پژوهش به صورت نیمه آزمایشی کلاسیک با پیش آزمون و پس آزمون صورت گرفت. برای گروه آزمایش، برنامه ی هفت جلسه ای آموزش گروهی که به صورت هفتگی به مدت یک ساعت در هرجلسه بود، برگزار گردید ابزار پژوهش شامل علائم مرضی کودکان CSI (۴)، پرسشنامه ی راهبرد تنظیم هیجانی (ERQ-CA) و پرسشنامه سازگاری کودکان دخانچی بود. به منظور بررسی داده های خام از شاخص های آمار توصیفی مانند میانگین و انحراف استاندارد و جهت آزمون نمودن فرض ها از آزمون تحلیل کواریانس چند متغییری و تحلیل کوواریانس تک متغییری استفاده شد. نهایتا داده های پژوهش با سطح معناداری ۰. ۰۵ به وسیله ی SPSS تجزیه و تحلیل آماری گردید. در نهایت مشخصه های آماری متغیرهای وابسته تنظیم هیجان (ارزیابی مجدد، سرکوبی) درمرحله ی پس آزمون گروه آموزش اخلاق و گروه کنترل بین میانگین گروه کنترل و میانگین گروه آزمایش در متغیر های وابسته ی تنظیم هیجان (ارزیابی مجدد، سرکوبی)، به سود گروه آزمایش بود. همچنین مشخصه های آماری متغیر سازگاری اجتماعی درمرحله ی پس آزمون گروه آموزش اخلاق و گروه کنترل بین میانگین گروه کنترل و میانگین گروه آزمایش در متغیر وابسته ی سازگاری اجتماعی به سود گروه آزمایش بود.

کلیدواژه ها:

اختلال نافرمانی مقابله ای ، سازگاری اجتماعی ، تنظیم هیجان ، آموزش اخلاق ، دانش آموز.