مدیریت مدرسه در مقطع ابتدایی با رویکرد رهبری خدمت گزار در زیست بوم یادگیری نوین

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش رهبری خدمت گزار مدیران مدارس ابتدایی در شکل گیری زیست بوم یادگیری نوین بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران مدارس ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش سرشماری، تعداد ۱۲۰ نفر به عنوان نمونه مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد رهبری خدمت گزار و پرسشنامه زیست بوم یادگیری نوین بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق آمار توصیفی و آزمون های استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد بین رهبری خدمت گزار و زیست بوم یادگیری نوین رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین رهبری خدمت گزار توانست ۳۴ درصد واریانس زیست بوم یادگیری نوین را پیش بینی کند. یافته های آمار توصیفی حاکی از آن بود که مولفه های تعامل انسانی و حمایت عاطفی بالاترین میانگین را در میان مولفه های زیست بوم یادگیری نوین به خود اختصاص داده اند. این نتایج بیانگر آن است که سبک های رهبری انسان محور و اخلاقی، نقش تعیین کننده ای در ایجاد محیط های یادگیری ایمن، مشارکتی و نوآورانه در مدارس ابتدایی دارند. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که تحقق زیست بوم یادگیری نوین در مدارس ابتدایی مستلزم تحول در رویکردهای مدیریتی و حرکت به سمت رهبری خدمت گزار است؛ رویکردی که با تقویت تعاملات انسانی، حمایت عاطفی و توانمندسازی معلمان، بستر مناسبی برای بهبود کیفیت یادگیری و ارتقای اثربخشی نظام آموزشی فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

رهبری خدمت گزار ، زیست بوم یادگیری نوین ، مدارس ابتدایی ، مدیریت آموزشی ، محیط یادگیری مثبت و ایمن.