تحلیل پیوند عدالت آموزشی دیجیتال و رضایت یادگیرندگان مدارس ابتدایی ارومیه ناحیه ۱ در سال تحصیلی ۱۴۰۴

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین عدالت آموزشی دیجیتال و رضایت یادگیرندگان نسل آلفا در مدارس ابتدایی ناحیه ۱ شهرستان ارومیه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی مدارس دولتی ناحیه ۱ ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴ به تعداد ۴۲۰ نفر بود که بر اساس فرمول کوکران، ۲۰۱ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه عدالت آموزشی دیجیتال در سه بعد دسترسی دیجیتال، کیفیت زیرساخت های دیجیتال و مهارت های فناورانه معلمان و نیز پرسشنامه رضایت یادگیرندگان بود. روایی صوری و محتوایی ابزارها توسط متخصصان تایید شد و پایایی کل پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰. ۹۲ به دست آمد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. یافته ها نشان داد بین عدالت آموزشی دیجیتال و رضایت یادگیرندگان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (=r۰. ۶۳ p, < ۰. ۰۱). همچنین نتایج تحلیل مولفه ها نشان داد هر سه بعد عدالت دیجیتال با رضایت یادگیرندگان رابطه معنادار دارند که در این میان، مهارت های فناورانه معلمان با ضریب همبستگی ۰. ۶۷ قوی ترین ارتباط را نشان داد. کیفیت زیرساخت های دیجیتال و دسترسی دیجیتال به ترتیب در رتبه های بعدی قرار گرفتند. بر اساس نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که رضایت یادگیرندگان نسل آلفا در محیط های دیجیتال بیش از آنکه صرفا به دسترسی به فناوری وابسته باشد، به کیفیت اجرا و توانمندی معلمان در بهره گیری آموزشی از ابزارهای دیجیتال مرتبط است. این یافته ها بر ضرورت توجه هم زمان به توسعه زیرساخت ها و توانمندسازی معلمان برای تحقق عدالت آموزشی دیجیتال تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی دیجیتال ، رضایت یادگیرندگان ، نسل آلفا ، مدارس ابتدایی ، آموزش دیجیتال.