چهارچوب مطلوب بازنگری برنامه درسی آموزش عالی

بازنگری برنامه های درسی در آموزش عالی، به ویژه در عصر چهارمین انقلاب صنعتی، نیازمند چارچوبی جامع و منسجم است که توانمندسازی دانشجویان و پاسخگویی به نیازهای جامعه را تضمین کند. پژوهش حاضر با هدف تدوین چارچوب مطلوب بازنگری برنامه درسی آموزش عالی، بر اساس تحلیل مفهومی و مرور مقالات از پایگاه های Web of Science،SID Scopus انجام شد. یافته ها نشان می دهد که بازنگری برنامه های درسی باید حول هفت بعد کلیدی سازماندهی شود: شایستگی ها، روش شناسی آموزشی، فناوری در آموزش، زیرساخت ها، حاکمیت و مدیریت، ملاحظات اجتماعی-فرهنگی و اخلاقی، و پژوهش و مشارکت. توجه به شایستگی های تخصصی و عمومی، استفاده از روش های دانشجوی محور، بهره گیری از فناوری های نوین، ایجاد زیرساخت های مناسب، مدیریت کارآمد، رعایت ملاحظات اخلاقی و فرهنگی و توسعه همکاری های بین المللی و دانشگاه-صنعت، از ارکان اصلی این چارچوب هستند. این پژوهش نشان می دهد که بازنگری موثر برنامه های درسی، علاوه بر توسعه مهارت های فنی، باید مهارت های نرم، نوآوری و قابلیت اشتغال را نیز تقویت کند و با ایجاد هماهنگی میان ذی نفعان، محیط آموزشی فراگیر، خلاق و آماده برای چالش های دنیای امروز فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

بازنگری برنامه درسی ، آموزش عالی ، شایستگی های دانشجویان ، روش شناسی آموزشی ، فناوری در آموزش ، مدیریت و حاکمیت ، همکاری دانشگاه-صنعت.