کاربرد GIS و سنجش از دور در پهنه بندی ریسک و مدیریت بحران شهری: مطالعه موردی شهرداری سیرجان

با توجه به رشد سریع شهرنشینی و افزایش مخاطرات طبیعی، لزوم بهره گیری از ابزارهای نوین در مدیریت بحران های شهری بیش از پیش احساس می شود. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و فناوری سنجش از دور (RS) در شناسایی، تحلیل و مدیریت مخاطرات طبیعی در شهر سیرجان انجام شده است. داده های مکانی، تصاویر ماهواره ای و لایه های اطلاعاتی مربوط به خطرات مختلف (نظیر زلزله، سیل، فرونشست) گردآوری و در محیط نرم افزارهای تخصصی تحلیل شدند. با استفاده از مدل های وزن دهی چندمعیاره، نقشه پهنه بندی خطر تهیه گردید و مناطق پرخطر اولویت بندی شدند. نتایج نشان می دهد که استفاده ترکیبی از GIS و RS می تواند ابزار موثری در تصمیم گیری، برنامه ریزی و کاهش آسیب پذیری شهری در برابر بحران ها باشد. این مطالعه پیشنهاد می کند که شهرداری سیرجان با توسعه زیرساخت های مکانی، توان خود را در مدیریت بحران ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

GIS ، سنجش از دور ، مدیریت بحران ، سیرجان ، تحلیل فضایی