تاثیر ابزارهای هوشمند آموزشی بر کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش تاب آوری دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر به کارگیری ابزارهای هوشمند آموزشی بر کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش تاب آوری دانش آموزان است. با توجه به گسترش فناوری های نوین در نظام های آموزشی، شناخت پیامدهای روان شناختی این ابزارها بر فرایند یادگیری و سلامت روان دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی انجام شده و مبتنی بر بررسی و تحلیل یافته های پژوهش های نظری و تجربی مرتبط با آموزش هوشمند، اضطراب تحصیلی و تاب آوری دانش آموزان است. داده ها از طریق تحلیل اسناد علمی، مقالات پژوهشی و گزارش های آموزشی معتبر گردآوری و به صورت تحلیلی تبیین شده اند. یافته ها نشان می دهد استفاده هدفمند از ابزارهای هوشمند آموزشی، از طریق شخصی سازی یادگیری، افزایش تعامل، بازخورد فوری و ایجاد محیط های یادگیری منعطف، می تواند به کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان منجر شود. همچنین این ابزارها با تقویت احساس شایستگی، خودکارآمدی و کنترل بر فرایند یادگیری، نقش موثری در ارتقای تاب آوری و توانایی سازگاری دانش آموزان با چالش های تحصیلی ایفا می کنند. بر اساس نتایج پژوهش، می توان نتیجه گرفت که ابزارهای هوشمند آموزشی، در صورت طراحی و اجرای صحیح، علاوه بر بهبود کیفیت یادگیری، تاثیر مثبتی بر سلامت روان دانش آموزان دارند. بهره گیری آگاهانه از این ابزارها می تواند به عنوان راهبردی کارآمد برای کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش تاب آوری دانش آموزان در نظام های آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ابزارهای هوشمند آموزشی ، اضطراب تحصیلی ، تاب آوری ، دانش آموزان ، یادگیری هوشمند.