بررسی رابطه بین مصرف انرژی های تجدیدپذیر و تخریب محیط زیست

مقدمه: در دهه های اخیر، فعالیت های انسانی به طور قابل توجهی به محیط زیست آسیب وارد کرده است و در حال حاضر، انتشار گازهای گلخانه ای و گرم شدن کره ی زمین از مهم ترین مسائل زیست محیطی هستند. استفاده از انرژی های فسیلی سهم عمده ای در انتشار گازهای گلخانه ای و در نتیجه تخریب محیط زیست توسط بشر داشته است. با توجه به نقش انرژی های تجدیدپذیر در کاهش انتشار آلاینده ها و در نتیجه کاهش تخریب محیط زیست، استفاده بیشتر از این انرژی ها توجه کشورها را به خود جلب کرده است. لذا، در این مطالعه به بررسی رابطه بین مصرف انرژی های تجدیدپذیر و تخریب محیط زیست (شاخص ردپای اکولوژیکی) در ۳۸ کشور با درآمد متوسط رو به پایین طی دوره زمانی ۱۹۹۷ تا ۲۰۲۰ پرداخته شده است. مواد و روش ها: بدین منظور از سیستم معادلات همزمان و روش حداقل مربعات سه مرحله ای (۳SLS) استفاده شد. به منظور تخمین سیستم معادلات همزمان، اول مانایی متغیرها بررسی و برای پرهیز از رگرسیون ساختگی با استفاده از آزمون کائو، هم انباشتگی معادلات مورد بررسی قرار گرفت. سپس با استفاده از آزمون هاسمن، انتخاب از بین دو روش تخمین داده ‎های ترکیبی صورت گرفت. پس از آن، آزمون اریب همزمانی به منظور بررسی وجود همزمانی بین متغیرهای درون زا انجام شد و در نهایت به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات، سیستم معادلات با استفاده از روش ۳SLS برآورد گردید. آمار و اطلاعات لازم از سایت شبکه جهانی ردپا و پایگاه اطلاعات و آمار بانک جهانی برای دوره زمانی ۲۰۲۰-۱۹۹۷ جمع آوری شد. نتایج: نتایج تجربی نشان داد که بین تخریب محیط زیست و مصرف انرژی های تجدیدپذیر یک رابطه منفی وجود دارد و با افزایش یک واحدی مصرف انرژی های تجدیدپذیر، ردپای اکولوژیکی ۰۰۷۱/۰ کاهش می یابد. با افزایش یک واحدی متغیرهای سرمایه گذاری مستقیم خارجی، شهرنشینی، نوآوری های تکنولوژیکی و رشد اقتصادی، میزان مصرف انرژی های تجدیدپذیر به ترتیب ۷۸/۰، ۳۲/۰، ۰۶/۰ و ۳۳/۹ واحد کاهش می یابد. میزان مصرف انرژی های تجدیدپذیر با افزایش یک واحدی در متغیر رانت منابع طبیعی، ۳۴/۰ واحد افزایش می یابد. یک واحد افزایش در متغیرهای تولید محصولات زراعی، شاخص تولیدات دامی، شاخص توسعه مالی سبب افزایش ۰۰۲۲/۰، ۰۰۴۲/۰ و ۰۱۰۷/۰ واحدی ردپای اکولوژیکی خواهد شد. با افزایش یک واحدی سرمایه گذاری مستقیم خارجی، ردپای اکولوژیکی ۰۲۳/۰ واحد کاهش می یابد.بحث: نتایج نشان داد که با افزایش مصرف انرژی های تجدیدپذیر می توان کیفیت محیط زیست را بهبود بخشید. بخش مالی، منابع را به بنگاه هایی تخصیص داده که منجر به افزایش پسماندهای صنعتی، انتشار آلودگی ها و در نتیجه تخریب محیط زیست شده است. بخش کشاورزی از طریق پرورش دام، آمونیاک موجود در کودها در مزارع کشاورزی، تالاب های فاضلاب های دامی، ذبح حیوانات گوشتی، تولید ذرت و پروتئین سویا، پالایش قند، فرآوری پشم و موارد دیگر سبب ایجاد آلودگی و تخریب محیط زیست شده است. سرمایه های خارجی میتواند تخریب محیط زیست را با تسهیل توسعه فن آوری های مدرن دوستدار محیط زیست کاهش دهد. افزایش بازدهی منابع طبیعی به مردم انگیزه می دهد تا از آن ها به طور موثر و کارا استفاده کنند و مصرف انرژی های تجدیدپذیر را افزایش می دهد. لذا، هدایت سرمایه گذاری های مستقیم خارجی و نوآوری های تکنولوژیکی به سمت استفاده بیشتر از انرژی های تجدیدپذیر، افزایش بازدهی منابع طبیعی، هدایت منابع ملی به سمت فعالیت ها و تکنولوژی های سازگار با محیط زیست، افزایش بهره وری تولید محصولات زراعی و دامی و استفاده از فن آوری های سازگار با محیط زیست در بخش کشاورزی می تواند به کاهش تخریب محیط زیست کمک نماید.

کلیدواژه ها:

پانل دیتا ، ردپای اکولوژیکی ، روش ۳SLS ، انرژی های تجدیدپذیر