واکاوی چشم انداز رکود تورمی در سال ۱۳۹۴

اقتصاد ایران در آستانه سال ۱۳۹۴ در شرایط رکود تورمی قرار دارد؛ وضعیتی که هم زمان با تورم بالا و رشد اقتصادی ضعیف، ساختارهای تولیدی را فرسوده کرده و ظرفیت اشتغال زایی را کاهش داده است. یکی از عوامل ماندگاری این وضعیت، غلبه نگاه «پولی» به تورم است که ریشه تورم را صرفا در نقدینگی و پایه پولی جست وجو می کند و در نتیجه، سیاست هایی مانند افزایش نرخ ارز، حذف یارانه های انرژی، افزایش نرخ بهره و اعمال سیاست های انقباضی را به عنوان نسخه خروج از بحران توصیه می کند. این رویکرد، در اقتصاد ایران که قیمت ها به صورت مداوم در حال افزایش اند، نه تنها به دلیل اثرگذاری تغییر قیمت های کلیدی بر کل نظام قیمت ها ناکارآمد است، بلکه نقش فشار هزینه، شوک درمانی، فساد، رانت جویی و تضادهای توزیعی را نیز نادیده می گیرد. در کنار این مسئله، عوامل ساختاری نظیر وابستگی تولید به واردات، ضعف حمایت از تولید، نرخ بهره بالا، غیرشفاف بودن بودجه و نظام بانکی، قاچاق، زمین خواری و گسترش فساد، ظرفیت برون رفت از رکود تورمی را محدود کرده اند. راهبردهای پیشنهادی بر اولویت بخشی به سرمایه گذاری صنعتی و کشاورزی، تمرکز بر رفع رکود و اشتغال، کوچک سازی دولت، اصلاح ترکیب هزینه های دولت، بهبود فضای کسب وکار، اصلاح نظام بانکی و تجاری، پرهیز از شوک درمانی و بازگرداندن اعتماد به تولیدکنندگان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد ایران ، رکود تورمی ، فشار هزینه ، شوک درمانی ، اصلاح ساختاری