قبض و بسط گفتمان سیال در چارچوب روزنامه نگاری بین المللی

در  این مقاله، تلاش شده تا فرایند زایش و تکامل گفتمان ها و همین طور نحوه قبض و بسط آنها ارائه شود. این مقاله مدعی است که، هر گفتمانی حاصل رابطه رویدادها و تفسیرهاست. بدین معنی که هر گفتمانی هویت خود را در بستر تفسیرها کسب می کند. از آنجایی که تفسیرها بر محور «استدلال عقلایی» و «مباحثه انتقادی» استوار بوده و یکی از اشکال انعکاس آگاهی های اجتماعی به شمار می آیند، در نتیجه میدانی برای برخورد افکار و عقاید بوجود می آورند، که منجر به ایجاد دیالوگ میان روزنامه نگاری و جامعه می شود. در واقع، روزنامه نگاری از طریق تفسیر، با رویدادها وارد مباحثه می شود و پرسش هایی را پیش روی آنها می نهد و در هندسه و مفاد آنها دگرگونی می افکند و این امر سرانجام منجر به زایش گفتمان می شود. در واقع، بسیاری از مسائلی که در یک جامعه به صورت «گفتمان» در می آیند، مسائلی هستند که از سوی رسانه ها مورد تحلیل و تفسیرهای مکرر قرار می گیرند. این مقاله، با رویکرد تحلیلی توصیفی، می خواهد به این سئوال پاسخ دهد که «تفسیر» به عنوان یک ژانر مهم روزنامه نگاری چگونه در تولید گفتمان ها عمل می کند و چگونه گفتمان ها دچار قبض و بسط می شوند و این وضعیت در سطح روزنامه نگاری بین المللی چگونه اتفاق می افتد؟

کلیدواژه ها:

گفتمان ، قبض و بسط ، روزنامه نگاری ، روزنامه نگاری بین المللی ، تفسیر