مواجهه و معناسازی کاربران ایرانی از شبکه های مجازی

گسترش شبکه های مجازی تولید و خوانش متون را با تغییرات بنیادینی روبرو ساخته و فضا و شرایط تازه ای را برای تحلیل تعاملات کاربران در سطوح مختلف فراهم ساخته است. شبکه های مجازی فرهنگ و اقتصاد عاطفی کاربران را دگرگون ساخته و فرصت های جدیدی برای مشارکت های فرهنگی اصیل یا نمایشی فراهم ساخته اند. پژوهش حاضر با اتکا به تحلیل اتنوگرافیک رفتار کاربران ایرانی شبکه های اجتماعی به دنبال بسط و تکمیل نظریه رمزگذاری-رمزگشایی استوارت هال و ارایه شرحی از منطق مواجهه رفتاری آن ها در این میدان است. با الهام از نظریه مفصل بندی در معنای لحظات ترکیب عناصر گوناگون به منظور معناسازی نشان خواهیم داد که به دلیل حضور عاملان گسترده در این فضا، تمام گروه ها اعم از نیروهای استراتژی و تاکتیک قادر به مفصل بندی عناصر، رمزگذاری/ رمزگشایی و رساندن معانی مورد نظر خویش هستند. مکانیزم هایی همچون خنثی سازی(داستان سازی و بینامتنیت)، نفی دیگری قدرتمند و مکانیزم های مربوط به ایجاد خود جمعی بر مبنای نیروهای تاکتیک، به قدرت بخشی کاربران شبکه و معنا سازی های ویژه ای منتهی می شود که در خدمت هویت یابی و نیازهای ارتباطی و اجتماعی آن ها قرار می گیرد. در پایان با توجه به ویژگی های فضا و مکانیزم های ذکر شده سه بعد شامل تولید و تفسیر جمعی متون، نادیده گرفتن خبر و گفتگوی تخالفی بر ابعاد خوانش های هال  افزوده شدند که نشان دهنده ظرفیت توان بخش فضا برای معنا سازی به تمامی عاملان است.

کلیدواژه ها:

شبکه مجازی ، مفصل بندی ، معناسازی ، ایران ، مجازی