راهبردهای شناسایی حقوقی فناوری متاورس در ایران با تاکید بر محیط کسب و کار

فناوری متاورس جهان جدیدی است که در آن کاربران از طریق آواتارها با یکدیگر تعامل نموده و نسبت به برقراری روابط اجتماعی اقدام می کنند. این فضا به دو دسته واقع گرایانه و غیر واقع گرایانه تقسیم بندی می شود. متاورس واقع گرایانه دارای خصایص دنیای حقیقی بوده و در آن کسب و کارها قادر به انجام اعمال حقوقی از جمله انعقاد معاملات با یکدیگر می باشند. سوال اصلی که پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به آن است این می باشد که متاورس ماهیتا چه بوده، دارای چه خصایصی می باشد و شناسایی آن در نظام حقوقی ایران دربردارنده چه چالش هایی برای حضور و فعالیت کسب و کارها خواهد بود؟ برای پاسخ به این سوال پژوهش کیفی حاضر به روش اسنادی در دو گفتار مبادرت به ارائه مفهوم و ویژگی های متاورس (گفتار اول) و پس از آن چالش های حقوقی شناسایی آن که مبتنی بر شناسایی وضعیت اموال بلاصاحب، ضمانت اجراها، چالش های اخلاقی، مالکیت مادی و معنوی و چالش های مبنی بر شناسایی صلاحیت می باشند، خواهد نمود. (گفتار دوم) این پژوهش در قسمت نتیجه گیری نیز نسبت به ارائه برخی توصیه های راهبردی از جمله تشکیل مجمعی بین المللی در جهت حل چالش های حقوقی فراملی، اعتبارسنجی ارزهای رمزنگاری شده، تعیین سازوکار الزامی نمودن احراز هویت کاربران و نحوه آگاهی بخشی به مردم در جهت حل چالش های بیان شده اقدام کرده است.

کلیدواژه ها:

متاورس ، آواتار ، کسب و کار ، چالش ، حقوق ایران.