پایدارکننده گرمایی چندسازوکاری روی آرژنین استئارات/هیدروکسید دوگانه لایه ای زیست پایه برای بهبود کارایی پلی(وینیل کلرید)

فرضیه :با توجه به اثر مخرب پایدارکننده های­ گرمایی متداول پلی(­وینیل­ کلرید) (PVC) بر محیط­زیست، در این پژوهش پایدارکننده ­­گرمایی سبز چندسازوکاری جدید برای PVC از ترکیب روی ­آرژنین ­استئارات (ZnArgSt) و هیدروکسید ­دوگانه لایه ای منیزیم–آلومینیم (Mg-Al CO۳ LDH)، ساخته شده و اثر هیبرید آن ها نه تنها بر پایداری گرمایی، بلکه بر خواص مکانیکی PVC نیز بررسی شد.روش ­ها: ترکیب ZnArgSt از واکنش روی استات و آمینواسید آرژنین و ترکیب LDH از ­آلومینیم نیترات نه آبه و ­منیزیم نیترات شش آبه سنتز شد. سپس، اثر هر یک به تنهایی و اثر مخلوط آن­ ها بر خواص PVC مقایسه شد. اثر این مواد بر پایداری گرمایی و عملکرد مکانیکی PVC با استفاده از آزمون های تغییر رنگ ظاهری نمونه در آون  ۱۸۰oC برای بررسی دوام رنگ پلیمر، آزمون گرماوزن سنجی (TGA)، آزمون کاغذ کانگو برای تعیین خروج گاز HCl حاصل از تخریب، طیف سنجی مرئی-فرابنفش (UV-Vis) برای تعیین مقدار پیوندهای غیراشباع تشکیل شده در زنجیر پلیمر ناشی از حذف HCl، گرماسنجی تفاضلی پویشی (DSC)، سختی سنجی (Shore A) و آزمون کشش بررسی شد.یافته ­ها :نتایج آزمون ها نشان ­داد، این پایدار کننده قابلیت زیادی در جذب گاز  HCl ناشی از تخریب پلیمر دارد. نمونه های PVC دارای پایدارکننده­ گرمایی LDH+ZnArgSt در مقایسه با PVC دارای LDH به تنهایی، بهبود %۳۴ چقرمگی، %۱۱­ مدول و %۳.۵­ سختی را نشان ­دادند. همچنین، در مقایسه با PVC دارای ZnArgSt، به ترتیب ۲۰، ۳۳ و %۳.۵ بهبود در خواص مکانیکی مشاهده­ شد. این روش نوین، جایگزینی امیدبخش برای تثبیت کننده های مرسوم PVC با مزیت های بالقوه از نظر عملکرد و سازگاری زیست محیطی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پلی (وینیل کلرید) ، پایدار کننده گرمایی ، چندسازوکاری ، پایدار کننده گرمایی سبز ، روی آرژنین استئارات ، هیدروکسید دوگانه لایه ای