تحلیلی بر وضعیت حکمروایی شایسته در نقاط شهری استان سمنان

در شیوه­های نوین اداره امور حکومتی، جامعه مدنی و مردم نیز در تصمیم گیری­ها دخالت داده می­شوند. در این راستا حکمروایی شایسته شهری الگوواره جدیدی است که مورد توجه محافل علمی و نهادهای مختلف قرار گرفته است. حکمروایی در مقایسه با شیوه­ها و فرآیندهای سنتی تصمیم­گیری و سیاستگذاری حکومتی که معمولا بالا به پایین بوده و به صورت فرآیندهایی غیرمشارکتی و بدون دخالت بازیگران، گروه­ها، افراد و ذی­نفعان غیرحکومتی انجام می­پذیرد، به مثابه فرآیند تصمیم­گیری مشارکتی تعریف می شود. از این رو مقاله حاضر با هدف سنجش وضعیت مولفه­های حکمروایی شایسته در نقاط شهری اصلی و پرجمعیت بخش مرکزی هشت شهرستان استان سمنان صورت پذیرفت. بنابراین ۲۲۰ پرسشنامه در شهرستان­های استان میان شهروندان به شیوه  تصادفی توزیع گردید. نتایج نیز در نرم­افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای رتبه­بندی مولفه­ها از آزمون رتبه­بندی فریدمن و برای تعیین تفاوت میانگین­ها از آزمون تحلیل واریانس (آنوا) استفاده گردید. نتایج نشان داد که در میان مولفه­های حکمروایی شایسته به ترتیب مولفه­های مشارکت، قانونمندی، کارایی و اثربخشی بیشترین امتیاز و مولفه­های مسئولیت­پذیری، پاسخگویی و شفافیت امتیاز کمتری را کسب کردند. همچنین اختلاف معنی­داری بین میانگین شهرهای سمنان، شاهرود، دامغان، گرمسار، مهدیشهر، سرخه، میامی و آرادان وجود دارد. بر این مبنا وضعیت مولفه­های حکمروایی شایسته در نقاط مورد اشاره ضعیف ارزیابی می­گردد. حکمروایی ضعیف می­تواند مشارکت­گریزی شهروندان و بی اعتمادی شهروندان به مدیران و عناصر رسمی نظام حکمروایی را در پی داشته باشد. در مقابل حکمروایی شایسته می­تواند منجر به همگرایی شهروندان، اعتماد آنان به دولت و نهادهای رسمی و توزیع عادلانه خدمات و زیرسا­خت­ها گردد که خود در افزایش کارایی و اثربخشی موثر است.

کلیدواژه ها:

استان سمنان ، سیاستگذاری ، حکمروایی شایسته شهری ، حکومت