تحلیلی بر شاخص های شهر دوستدار کودک با تاکید بر فضاهای آموزشی (مطالعه موردی: دبیرستان های متوسطه دوم شهر اسلام آباد غرب)

هدف از پژوهش حاضر، بررسی شاخص های شهر دوستدار کودک با تاکید بر فضاهای آموزشی در دبیرستان های متوسطه دوم شهر اسلام آباد غرب با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) است. پژوهش حاضر با جامعه آماری حدود ۴۵۸۸ نفر از دانش آموزان دختر و پسر از ۲۷ دبیرستان متوسطه دوم شهر اسلام آباد غرب نمونه ای ۳۰۰ نفری را با استفاده از فرمول کوکران انتخاب و بررسی کرده است. ابزار پژوهش، پرسشنامه ای محقق ساخته با روایی محتوایی (صوری) و سازه ای تایید شده و پایایی ترکیبی قابل قبول بود. داده ها با روش های تحلیل همبستگی و الگویابی معادلات ساختاری توسط نرم افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. مدل سازی معادلات ساختاری نشان می دهد که بین شاخص های شهر دوستدار کودک، رابطه ای قوی و معنادار وجود دارد، به طوری که داده ها به خوبی با مدل مفهومی پژوهش منطبق هستند و مدل از برازندگی لازم برخوردار است. این امر، اعتبار و پایایی نتایج را تایید می کند. در این میان، شاخص «محیط آموزشی» با امتیاز ۱۵۹/۱۷، قوی ترین رابطه را با شاخص شهر دوستدار کودک در دبیرستان های متوسطه دوم اسلام آباد غرب دارد. پس از آن، شاخص های «محیط کالبدی» با امتیاز ۵۱۵/۱۵، «محیط اجتماعی» با امتیاز ۸۳۷/۱۲ و «محیط روان شناختی» با امتیاز ۹۵۲/۸ قرار دارند که نشان دهنده ی تاثیر این شاخص ها بر مدارس دوستدار کودک در دبیرستان های متوسطه دوم اسلام آباد غرب است. به طور کلی نتایج نشان داد که محیط آموزشی دارای بیشترین تاثیر بوده و محیط روان شناختی کمترین تاثیر را داشته است.

کلیدواژه ها:

شهر دوستدار کودک ، فضاهای آموزشی ، مدرسه دوستدار کودک ، SmartPls ، شهر اسلام آباد غرب