رابطه سطح تفکیک خود و احترام به خود با شکل گیری هویت در دانش آموزان دختر نوجوان با توجه به نقش واسطه گری انسجام خانواده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی انسجام خانواده در رابطه سطح تفکیک خود و احترام به خود با شکل-گیری هویت انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی دانش آموزان دختر دبیرستانی شهر سبزوار در نیم سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. از بین جامعه مذکور ۳۴۰ دانش آموز به عنوان نمونه ی پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه خودتمایزیافتگی (فرم کوتاه شده) دریک، مقیاس احترام به خود روزنبرگ، پرسشنامه سبک های هویت برزونسکی و پرسشنامه انسجام خانواده سامانی بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از روش آماری پیرسون و معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که رابطه مولفه های تفکیک خود و احترام به خود با شکل گیری هویت معنی دار است (۰۵/۰>P-value). همچنین نتایج حاصل از آزمون معادلات ساختاری نشان داد، نقش میانجی انسجام خانواده در رابطه تفکیک خود و احترام به خود با سبک های هویت معنی دار است (۰۵/۰>p-value). با توجه به نتایج پژوهش می توان اینگونه نتیجه گرفت که تقویت انسجام خانواده یک روش کارآمد برای افزایش سطح تفکیک خود و احترام به خود به منظور شکل گیری سبک هویت بهنجار در نوجوانان می باشد.

کلیدواژه ها:

انسجام خانواده ، تفکیک خود ، احترام به خود ، شکل گیری هویت