اثر نوع خاک ورزی و گیاهان پوششی بر خصوصیات خاک زراعی، زیست توده علف های هرز و عملکرد کمی و کیفی ارقام مختلف ذرت (Zea mays)

مقدمه: مطالعه با هدف بررسی تاثیر سیستم­ های خاک­ ورزی و گیاهان پوششی بر خصوصیات خاک زراعی، زیست توده علف های هرز و عملکرد کمی و کیفی ارقام زودرس، متوسط رس و دیررس ذرت اجرا گردید. مواد و روش ­ها: آزمایش به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۴ تکرار در سال زراعی ۱۳۹۹-۱۳۹۸ در ایستگاه تحقیقاتی کشاورزی کرج اجرا گردید. کرت­ های اصلی شامل نوع خاک ورزی (حداقل و مرسوم) و در کرت­ های فرعی، گیاهان پوششی (شاهد، ماشک گل­ خوشه ­ای، شبدر ایرانی، شبدر قرمز و چاودار) و ارقام هیبرید ذرت (رقم دیررس (۷۰۴SKC )، متوسط رس (۶۰۴SKC ) و رقم زودرس (۱۰۸SKC ) به صورت فاکتوریل قرار گرفتند. نتایج: اختلاف معنی ­داری بین تیمارهای گیاهان پوششی از نظر صفات زیست توده، نیتروژن جذب شده و درصد رطوبت خاک بدست آمد. بیشترین زیست توده و نیتروژن جذب شده گیاهان پوششی مربوط به چاودار بوده و شبدر قرمز بدلیل رشد کمتر در طول پاییز و زمستان، بیشترین درصد رطوبت سطحی و عمقی خاک را به خود اختصاص داد. اثرات متقابل سه گانه عوامل آزمایش بر زیست توده علف­ های هرز معنی­ دار گردید. کمترین زیست توده علف­ های هرز مربوط به خاک­ ورزی مرسوم × چاودار × رقم متوسط رس ذرت و بیشترین زیست توده علف ­های هرز از رقم دیررس ذرت در تیمار شبدر قرمز در شرایط خاک ­ورزی مرسوم بدست آمد. نتیجه ­گیری کلی: با توجه به اینکه اختلاف معنی­ داری از نظر صفات اجزای عملکرد، زیست توده، عملکرد دانه، عملکرد پروتئین و نیتروژن جذب شده دانه ذرت بین دو سیستم خاک ­ورزی حداقل و مرسوم مشاهده نشد، می­ توان با تلفیق سیستم خاک ­ورزی حداقل و گیاهان پوششی علاوه بر کاهش برهم زدن خاک مزرعه، از فرسایش و فشردگی خاک جلوگیری کرده و همچنین از وقت و هزینه ­ایی که صرف کنترل علف­ های هرز می ­شود، جلوگیری کرد.

کلیدواژه ها:

نیتروژن جذب شده ، درصد رطوبت خاک ، چاودار ، شبدر قرمز ، عملکرد پروتئین