ارزیابی تناسب اقلیمی گونه های مریم گلی (Salvia officinalis) اسطوخودوس فرانسوی (Lavavdula angustifolia) و آویشن باغی (Thymus vulgaris) در استان چهارمحال و بختیاری

ارزیابی تناسب اقلیمی در یک منطقه، روش مناسبی برای تعیین استعدادهای آن منطقه برای توسعه یک نظام کشت خاص و مدیریت خطر تنش های محیطی مانند تنش خشکی، گرما، سرما و یخ زدگی است. برای انجام این پژوهش، در ابتدا جدول نیازهای اقلیمی گیاهان دارویی مریم گلی (Salvia officinalis)، اسطوخودوس فرانسوی (Lavandula angustifolia) و آویشن باغی (Thymus vulgaris) بر اساس بررسی منابع تعیین گردید. سپس، مراحل فنولوژیک گیاهان بر اساس مشاوره با متخصصین مربوطه در استان، تعیین و پس از جمع آوری اطلاعات اقلیمی برای یک دوره بلندمدت، انطباق پارامترهای اقلیمی منطقه با نیازهای اقلیمی هر گیاه انجام شد. در آخر کلاس تناسب اقلیمی برای گیاهان مورد نظر تعیین و نقشه تناسب اقلیمی هر گیاه تهیه شد. بر اساس نتایج به دست آمده حدود ۳۵/۴ درصد ( ۵۷۸۶۵۰/۵۸ هکتار) از مساحت استان دارای محدودیت شدید (S۳) برای کشت و توسعه ی مریم گلی است. همچنین حدود ۵۲ درصد ( ۸۵۸۳۵۶/۶۸ هکتار) از مساحت استان از نظر تناسب اقلیمی جهت کشت این گونه دارای محدودیت کم تا متوسط (S۱ تا S۲) است. همچنین با توجه به نتایج، ۲۲/۲ درصد از استان (۳۶۲۳۷/۴ هکتار) بدون محدودیت، ۲۹/۷ درصد (۴۸۴۵۲۷/۲ هکتار) دارای محدودیت کم، ۱۵/۴درصد (۲۵۲۲۵۲/۲ هکتار) دارای محدودیت متوسط و۲۰ درصد (۳۲۶۹۷۷/۹ هکتار) از اراضی دارای محدودیت شدید برای کشت و توسعه ی اسطوخودوس فرانسوی ازلحاظ تناسب اقلیمی است. ارزیابی تناسب اقلیمی جهت کاشت آویشن باغی در استان نشان داد،۲۲/۱ درصد از استان (۳۶۱۵۷۱/۸۷ هکتار) دارای محدودیت کم، ۳۴/۸ درصد (۵۶۹۱۱۳/۶۳ هکتار) دارای محدودیت متوسط و ۳۰/۴ درصد (۴۹۶۴۴۵/۳۱ هکتار) دارای محدودیت شدید برای کشت و توسعه ی آویشن باغی است.

کلیدواژه ها:

نیازهای اقلیمی ، روش پارامتریک ، اراضی مستعد ، گیاهان دارویی