اثر توام تمرین هوازی و مصرف عصاره فلفل سیاه بر نشانگرهای اختلالات حافظه موش⁠های صحرایی مبتلا به آلزایمر

هدف مطالعه حاضر بررسی اثر توام هشت هفته تمرین هوازی و مصرف عصاره فلفل سیاه بر برخی نشان⁠گرهای اختلالات حافظه در موش⁠های صحرایی مبتلا به آلزایمر (AD) بود.۳۰ سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگ - داولی آلزایمری شده با تزریق ۱۰ میلی گرم بر کیلوگرم تری متیل تین کلراید به طور تصادفی به گروه⁠های بیمار، شم، فلفل سیاه، تمرین و تمرین + فلفل سیاه تقسیم شدند (۶ =n). تعداد ۶ سر موش نیز در گروه سالم قرار گرفتند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته با سرعت ۱۰ الی ۲۴ متر بر دقیقه روی نوارگردان انجام شد. مصرف فلفل سیاه نیز روزانه ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم به صورت تزریق داخل صفاقی بود. ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین بیان ژن هیپوکامپی GABA-RA، و Aβ اندازه⁠گیری و نتایج با آزمون⁠های تحلیل واریانس یکراهه و دوراهه بررسی شدند.در گروه بیمار بیان ژن GABA-RA، به طور معنی داری کمتر و بیان ژن Aβ به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل سالم بود (۰۰۱/۰=P). بیان GABA-RA در گروه تمرین + فلفل سیاه نسبت به گروه⁠های فلفل سیاه، تمرین و بیمار به طور معنی⁠داری بالاتر و بیان Aβ در گروه تمرین + فلفل سیاه نسبت به گروه⁠های فلفل سیاه، تمرین و بیمار به طور معنی⁠داری پایین⁠تر بود (۰۰۱/۰=P). به طور کلی به نظر می⁠⁠رسد تمرین هوازی و مصرف همزمان فلفل سیاه، اثر هم افزایی در بهبود نشان⁠گرهای اختلالات حافظه در مدل AD دارد. تعمیم این نتایج به جامعه انسانی نیازمند مطالعات بیشتری است.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی ، فلفل سیاه ، اختلالات حافظه ، بیماری آلزایمر ، آمیلوئید بتا