بررسی نقش فناوری های آموزشی نوین در ارتقای توانایی حل مسئله و یادگیری عمیق دانش آموزان دوره ابتدایی در منطقه ۵ شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف “بررسی نقش فناوری های آموزشی نوین در ارتقای توانایی حل مسئله و یادگیری عمیق دانش آموزان دوره ابتدایی در منطقه ۵ شهر شیراز» انجام شده است روش پژوهش توصیفی، پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه منطقه ۵ شهر شیراز می باشد در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ می باشد (۴۲۱۰ نفر). با توجه به جدول مورگان، ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شده است. روش نمونه گیری، تصادفی بود. ابزارهای سنجش در پژوهش حاضر پرسشنامه مهارتهای حل مساله هپنر و پترسون (PSI) در سال ۱۹۸۲ پرسشنامه معیارهای یادگیری معنادار این پرسشنامه شامل ۳۶ سوال مقیاس نگرش نسبت به فناوری های نوین آموزشی توسط یاکووز در سال ۲۰۰۵ طراحی شد یافته ها نشان دادند فناوری های نوین آموزشی بر مهارت های حل مسئله و یادگیری معنادار دانش آموزان مقطع ابتدایی در منطقه ۵ شهر شیراز تاثیر مثبت و معنی دار دارد. نتایج نشان دادند که ضریب مسیر فناوری های نوین آموزشی برابر ۷۸/۰ می باشد و این نشان می دهد که با یک واحد افزایش در فناوری های نوین آموزشی، مهارتهای حل مساله به میزان ۷۸% تغییر می کند. ضریب مسیر مهارتهای حل مساله بر یادگیری معنادار برابر ۶۹/۰ می باشد و این نشان می دهد که با یک واحد افزایش در مهارتهای حل مساله دانش آموزان به میزان ۶۹% تغییر یادگیری معنادار دانش آموزان می کند ضریب مسیر یادگیری معنادار برابر ۷۳/۰ می باشد و این نشان می دهد که یادگیری معنادار به میزان ۷۳/۰ تاثیر مثبت دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، مهارت ، حل مسئله ، یادگیری معنادار