عوامل موثر بر موانع کار تیمی و تحلیل روابط علی و معلولی میان آن ها با استفاده از رویکرد دیمتل فازی

در دهه های اخیر، کار تیمی به عنوان یکی از مولفه های بنیادین موفقیت سازمان ها و عاملی حیاتی در ارتقای چابکی و عملکرد موثر آن ها مورد توجه گسترده پژوهشگران و مدیران قرار گرفته است. با وجود تاکید فزاینده بر بهبود اثربخشی تیم ها، مواجهه سازمان ها با موانع متعدد در مسیر شکل گیری و تداوم همکاری تیمی همچنان چالشی اساسی محسوب می شود. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر موانع کار تیمی و تبیین روابط علی و معلولی میان این عوامل انجام شد. برای نیل به این هدف، ابتدا از مرور نظام مند پیشینه نظری و تجربی در حوزه کار تیمی جهت استخراج مولفه های کلیدی موانع استفاده گردید. سپس به منظور تحلیل تعامل و شدت تاثیر متقابل میان این مولفه ها، از تکنیک دیمتل فازی (Fuzzy DEMATEL) بهره گرفته شد. داده های پژوهش از نظرهای خبرگان و متخصصان مدیریت منابع انسانی و رفتار سازمانی که از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند، گردآوری گردید. نتایج تحلیل دیمتل فازی نشان داد که «نبود آموزش های به روز و کاربردی در زمینه کار تیمی» بیشترین میزان تاثیرگذاری را در میان عوامل شناسایی شده دارد، در حالی که «فرهنگ نامناسب کار تیمی» بیشترین تاثیرپذیری و تعامل متقابل را نشان می دهد. افزون بر این، یافته ها بیانگر آن است که «نبود آموزش کاربردی»، «ویژگی های شخصیتی نامناسب و منفی»، «شناخت ناکافی از منافع کار تیمی» و «کمبود منابع و مشوق های مادی» به عنوان عوامل علی (سبب) عمل می کنند، در حالی که «ناکاآمدی نظام ارتباطات میان فردی»، «ساختار سازمانی نامتناسب با کار تیمی»، و «فرهنگ نامناسب کار تیمی» در زمره عوامل معلول (پیامد) قرار می گیرند. در مجموع، این مطالعه بر ضرورت بازنگری در راهبردهای آموزشی و فرهنگی سازمان ها جهت تقویت کار تیمی و حذف موانع ساختاری و رفتاری تاکید دارد. بر اساس نتایج، اصلاح و نهادینه سازی آموزش های کاربردی و ارتقای فرهنگ کار تیمی می تواند زیربنای بهبود عملکرد جمعی و توسعه سازمان های یادگیرنده را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

کار تیمی ، موانع کار تیمی ، روابط علی و معلولی ، دیمتل فازی ، فرهنگ سازمانی ، آموزش های کاربردی