تحلیل رابطه بیش فعالی و پرخاشگری با اضطراب امتحان و میزان درگیری تحصیلی دانش آموزان دوره دوم مقطع ابتدایی شهرستان اردبیل سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴

پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه ویژگی های رفتاری بیش فعالی و پرخاشگری با اضطراب امتحان و میزان درگیری تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم مقطع ابتدایی انجام گرفت. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، در زمره پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی قرار دارد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی ناحیه یک شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آن ها، نمونه ای متشکل از ۱۸۳ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی و بر اساس معیارهای آماری انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از ابزارهای استاندارد سنجش بیش فعالی، پرخاشگری، اضطراب امتحان و درگیری تحصیلی استفاده گردید. داده های حاصل با بهره گیری از روش های آماری توصیفی و استنباطی شامل آزمون نرمال بودن، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل ها حاکی از آن بود که پرخاشگری ارتباطی مستقیم و معنادار با اضطراب امتحان داشته و در مقابل، با کاهش سطح درگیری تحصیلی همراه است. همچنین یافته ها نشان داد که بیش فعالی به طور معناداری می تواند افزایش اضطراب امتحان و کاهش مشارکت و درگیری تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی کند. شاخص های چندمتغیره نیز بیانگر شدت و معناداری اثر این متغیرهای رفتاری بر پیامدهای هیجانی و تحصیلی بودند. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که بیش فعالی و پرخاشگری از عوامل مهم و تاثیرگذار بر وضعیت هیجانی و میزان درگیری تحصیلی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی محسوب می شوند و توجه به این عوامل می تواند نقش موثری در برنامه ریزی های آموزشی و مداخلات روان شناختی مدارس ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، پرخاشگری ، اضطراب امتحان ، درگیری تحصیلی