بررسی رابطه بین رهبری اخلاقی با توانمندسازی دبیران مدارس دوره دوم متوسطه آموزش و پرورش شهرستان اردبیل سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین رهبری اخلاقی و توانمندسازی دبیران مدارس دوره دوم متوسطه آموزش و پرورش شهرستان اردبیل انجام شد. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی–همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل ۵۴۷ نفر از دبیران زن و مرد شاغل در مدارس دوره دوم متوسطه شهرستان اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۲۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رهبری اخلاقی کارلشون (۲۰۱۱) و پرسشنامه توانمندسازی کارکنان اسپریتزر و میشرا (۱۹۹۲) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و مدل یابی معادلات ساختاری PLS تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین رهبری اخلاقی و توانمندسازی دبیران رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و معلمان تحت رهبری اخلاقی مدیران، احساس خودکارآمدی، استقلال حرفه ای و مشارکت بالاتری در تصمیم گیری های آموزشی تجربه کردند. همچنین تحلیل میانجی گری اعتماد سازمانی نشان داد که این متغیر نقش میانجی جزئی بین رهبری اخلاقی و توانمندسازی دبیران ایفا می کند، به گونه ای که مسیر مستقیم و مسیر غیرمستقیم از طریق اعتماد سازمانی هر دو معنادار بودند. ضریب مسیر کل بین رهبری اخلاقی و توانمندسازی دبیران با در نظر گرفتن میانجی اعتماد سازمانی برابر با ۰.۸۷۷ به دست آمد که نشان دهنده اثر قابل توجه رهبری اخلاقی بر توانمندسازی دبیران، هم به صورت مستقیم و هم از طریق افزایش اعتماد سازمانی است. این نتایج بیانگر آن است که ارتقای رفتارهای اخلاقی رهبران مدارس می تواند اعتماد سازمانی دبیران را افزایش داده و به توانمندسازی آن ها، بهبود کیفیت تدریس و ارتقای عملکرد مدرسه منجر شود.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، رهبری اخلاقی ، توانمندسازی دبیران