تاثیر رویکرد سازنده گرایی بر یادگیری معنادار دانش آموزان در کلاس درس

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر رویکرد سازنده گرایی بر یادگیری معنادار دانش آموزان در کلاس درس انجام شده است. یادگیری معنادار به عنوان یکی از اهداف اساسی نظام آموزشی، مستلزم مشارکت فعال یادگیرندگان، تعامل اجتماعی و درک عمیق مفاهیم درسی است. در این مطالعه، با استفاده از روش تحقیق مروری نظام مند توصیفی، یافته های پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با سازنده گرایی و یادگیری معنادار مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که به کارگیری راهبردهای سازنده گرایانه مانند یادگیری مشارکتی، حل مسئله، طرح پرسش های چالش برانگیز و نقش تسهیل گرانه معلم، تاثیر معناداری بر افزایش عمق یادگیری، انگیزش درونی و پایداری یادگیری دانش آموزان دارد. همچنین مقایسه کلاس های سنتی و سازنده گرا بیانگر برتری رویکرد سازنده گرایی در پرورش تفکر انتقادی و توانایی کاربرد دانش در موقعیت های واقعی است. در نهایت، یافته ها بر ضرورت آگاه سازی و توانمندسازی معلمان در به کارگیری اصول سازنده گرایی به منظور ارتقای کیفیت یاددهی یادگیری تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

سازنده گرایی ، یادگیری ، یادگیری معنادار ، کلاس درس.