مرور نظام مند شواهد پژوهشی پیرامون محیط های یادگیری الکترونیکی مبتنی بر بازی وارسازی در آموزش هنر و تاثیر آن بر خلاقیت دانش آموزان دوره دوم ابتدایی

در دهه های اخیر، توجه به پرورش خلاقیت به عنوان یکی از شایستگی های اساسی قرن بیست ویکم، جایگاه ویژه ای در نظام های آموزشی یافته است. آموزش هنر به طور ذاتی بستری مناسب برای رشد خلاقیت دانش آموزان فراهم می آورد، با این حال، چالش هایی نظیر کاهش انگیزش، محدودیت زمان آموزشی و شیوه های تدریس سنتی، اثربخشی آن را با محدودیت مواجه ساخته است. در این میان، محیط های یادگیری الکترونیکی مبتنی بر بازی وارسازی به عنوان رویکردی نوین، مورد توجه پژوهشگران حوزه آموزش هنر قرار گرفته اند. هدف پژوهش حاضر، مرور نظام مند شواهد پژوهشی پیرامون محیط های یادگیری الکترونیکی مبتنی بر بازی وارسازی در آموزش هنر و تحلیل تاثیر آن ها بر خلاقیت دانش آموزان دوره دوم ابتدایی است. این پژوهش از نظر روش شناسی، مرور نظام مند شواهد پژوهشی بوده و مطابق با دستورالعمل PRISMA ۲۰۲۰ انجام شده است. جست وجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی شامل Scopus، Web of Science، ERIC، Google Scholar، SID،Magiran و نورمگز و همچنین سامانه ملی ثبت و اشاعه پایان نامه ها و رساله ها (گنج) صورت گرفت. معیارهای ورود و خروج مطالعات به صورت شفاف تعریف شد و در نهایت، مطالعات واجد شرایط پس از طی مراحل غربالگری و ارزیابی متن کامل وارد فرایند تحلیل شدند. یافته های مرور نظام مند نشان داد که استفاده از عناصر بازی وارسازی نظیر امتیازدهی، نشان ها، بازخورد فوری و چالش های مرحله ای در محیط های یادگیری الکترونیکی آموزش هنر، در اغلب مطالعات با افزایش معنادار سطوح مختلف خلاقیت دانش آموزان همراه بوده است. همچنین، نوع فعالیت هنری، ترکیب عناصر بازی وارسازی و ویژگی های یادگیرندگان به عنوان متغیرهای زمینه ای موثر شناسایی شدند. در مجموع، نتایج حاکی از ظرفیت بالای بازی وارسازی در ارتقای خلاقیت دانش آموزان دوره دوم ابتدایی در آموزش هنر است.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، یادگیری الکترونیکی ، آموزش هنر ، خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی.