روانشناسی مثبت نگر و شادکامی اصیل: مروری بر مبانی نظری شواهد پژوهشی و چشم اندازهای کاربردی در آموزش

کیفیت زندگی و بهزیستی ذهنی روانشناختی از مفاهیم بنیادین در روانشناسی مثبت و علوم اجتماعی هستند که در دهه های اخیر توجه گسترده ای را به خود جلب کرده اند. کیفیت زندگی به مجموعه ای از شرایط عینی و ذهنی اشاره دارد که فرد در زندگی روزمره تجربه می کند، از جمله سلامت جسمی، روابط اجتماعی، وضعیت اقتصادی، فرصت های شغلی و احساس رضایت از زندگی. بهزیستی ذهنی روانشناختی نیز به ادراک فرد از شادی، معنا، رضایت و هیجانات مثبت مربوط می شود. پژوهش های متعدد نشان داده اند که کیفیت زندگی و بهزیستی ذهنی رابطه ای دوسویه دارند، یعنی ارتقای کیفیت زندگی می تواند به افزایش بهزیستی ذهنی منجر شود و بالعکس. اهمیت این موضوع در دنیای امروز، با توجه به افزایش فشارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، بیش از پیش آشکار شده است. در این مقاله، ابتدا مفاهیم پایه ای این دو موضوع بررسی می شوند، سپس پیشینه ی پژوهشی مرور می گردد. در ادامه، مسئله ی اصلی تحقیق یعنی چگونگی ارتباط میان کیفیت زندگی و بهزیستی ذهنی روانشناختی مطرح شده و فرضیه هایی برای بررسی این ارتباط ارائه می شوند. متن اصلی مقاله شامل تحلیل عوامل موثر، مدل های نظری و یافته های پژوهشی است. در پایان، پیشنهاداتی برای ارتقای کیفیت زندگی و بهزیستی ذهنی در سطح فردی و اجتماعی مطرح شده و چشم انداز آینده ی این حوزه مورد بررسی قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت نگر ، شادکامی ، بهزیستی روان شناختی ، تاب آوری ، قدردانی و معناجویی ، آموزش و پرورش مثبت نگر ، کیفیت زندگی ، فرهنگ.