مقایسه اثربخشی آموزش مهارت های مدیریت خشم و حل مساله بر رشد اجتماعی و راهبردهای تنظیم هیجان دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه اثربخشی آموزش مهارت های مدیریت خشم و حل مساله بر رشد اجتماعی و راهبردهای تنظیم هیجان دانش آموزان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی و با استفاده از طرح پیش آزمون_ پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهر قائمشهر در سال ۱۴۰۴ بودند. همچنین نمونه آماری ۴۵ نفر از دانش آموزان که در سه گروه ۱۵ نفری، به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزارگردآوری دادها پرسشنامه رشد اجتماعی (وایلند، ۱۹۶۸) و پرسشنامه راهبردهای تنظیم هیجان (گروس و جان، ۲۰۰۳) بود. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده و برای بررسی همه فرضیه ها و تعیین تاثیر مداخله بر روی گروه آزمایش و ارزیابی تفاضل نمرات سه گروه در فاصله پیش آزمون و پس آزمون ابتدا از آزمون‎ ‎شاپیرو ویلک جهت نرمال بودن داده و سایر مفروضه های تحلیل کوواریانس تک متغیره، استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد بین آموزش مهارت های مدیریت خشم و حل مساله بر رشد اجتماعی (۰۰۰/۰=p، ۰۰۹/۱۲=F) و راهبردهای تنظیم هیجان (۰۰۰/۰=p، ۲۱/۲۰=F) دانش آموزان تفاوت معنادارای وجود دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت خشم ، حل مساله ، رشد اجتماعی ، راهبردهای تنظیم هیجان ، دانش آموزان.